"Çocuğunu adamdan saymayıp onu aşağılayan, alay eden, küçük gören bir ebeveyn, Rabbim ruhundan üflediği ve 'en güzel sanatım' dediği bir insana kendince büyüklük yapıyordur. Hem de kibri yasaklayan pek çok ayetin karşısında durduğunu ve kendi nefsini Allah'ın önüne geçirdiğini bile fark edemeden."
"Oysa fıtrata saygı, fıtratı yaratana saygıdır. Anne baba olmak, çocuğuna verilmiş öze saygı duymak ve ona sahip çıkmaktır. Aksi takdirde çocuk, anne babanın nimeti değil, imtihanı olur. Birlikte geçirilebilecek mutlu zamanların yerini, pedagoglarin kapısında çare aranan iklimler alır."
"Çocuğunu adeta bir hamur gibi yoğuran, şekil verme uğraşıyla çocuğunun asıl şeklini bozan bir ebeveynlige kapı aralar. Çocuğun içindeki tohumu çok sulayarak çürütmeye ya da az sulayarak kurutmaya neden olur. Çünkü sanılanın aksine, çocuklar boş bir levha olarak dünyaya gelmezler. Tam tersi, içlerine yerleştirilmiş ilâhi bir tohumla kendi gerçeklerini çiçek çiçek açabilmek için doğarlar."
" Çocuk terbiyesinde de ogretebilmenin yolu anlatmaktan değil, yaşamaktan geçer. önce anne baba çocuğunu okur. Onun fıtrat programını keşfeder. Sonra çocuğuna katmak istediği olumlu hasletlerin anlatıcısı değil, yalayıcısı olur."
"Her çocuk farklı bir dünyadır ve aynı terbiye metoduyla, aynı çözümlerle çocukların ruhlarına ulaşılamaz."