Nazlı Göksenin Kalender
@Ngkies
200 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Babamı hiç bu kadar mutlu görmemiştim. Gözyaşları yanaklarından süzülürken, gözlerindeki ışığın fotoğrafını çektim. Bir fotoğrafa mutluluk, sevinç, şaşkınlık, hüzün, kırgınlık, hayranlık, pişmanlık, adını dilcilerin koymayı akıl edemediği yüzlerce duygu sığabilir mi? Sığdı. Aynı fotoğraftan iki tane bastırıp birini evin salonuna, birini de ofisteki çalışma masama koydum.
Reklam
yaraya gülümsedim her sabah, yarayı önemsedim
Babam ölünce anladık ki bizim evdi. Giderek kötüleştiği ama giderek iyileştiği o günlerde babamı sevdik mi? Sevmedik sanırım. Affetmedik de. Ama bir şeyler oldu.
Ayakkabı vurduğunda ayağının arkasında bir yara açılır, çorap giydiğinde o yara çoraba yapışır, çorabı çıkarttığında kabuk kopar ve tekrar kanar. Iyileşmesi zaman alır. Ayakkabıyı çorapsİz giyemezsin, çorapla giysen yine yapışır. Aile yaraları biraz böyledir. Yürümekten vazgeçemezsin ve attığın her adımda canını acıtmaya devam eder. Biz kırk yılımızı o yarayla geçirmiştik, şimdi sanki o kabuğun kuruduğunu hissediyorduk, hâlâ duruyordu ama yapışmıyordu.
İnsan kendi huzuruna sahip çıkabilmek için başkasının huzursuzluğundan beslenebiliyordu demek. Fakirin kuru ekmeğine bakıp, kendi yavan ekmeğini öpüp başının üstüne koyuyor, ziyafetteymiş hissine kapılabiliyordu.
Ruh Tilkiye Bir Türlü Isınamadım
Çok tatlı bir anlatımı var; ben bu kitaptan başladım Suyun Bizi Götürdüğü yer kitabını da görmüştüm ama aynı kişinin yazdığını bilmiyordum.
Çok akıcı ve merak uyandıran bir dili var. Çizimleri aşırı tatlı, daha çok insana ulaşması gerektiğini düşünüyorum çünkü çizim ve hitabet şekli olsun, soyut anlatımı olsun gerçekten başarılıydı. Sadece sonlara doğru biraz aceleye getirilmiş gibi hissettirdi Ruh Tilkinin Bunns ile olan diyalogları çok ütopikti. Puanım o yüzden 9/10.
Reklam