Gökdelenler, kentin yalnızlığa yenildiğinin belgesidir.
Daha yapılacak gökdelenlerle birlikte, bu gökdelenlerin hepsi, göğe uzanmış bir yakarışın, eşyanın yakarışının simgesi gibi, doldururlar yalnızlık belgesini. Kent, sonunda yenildi yalnızlığa. Yirminci yüzyıl, ıssız, boğuk, irin dolu bir mağaradır. Karanlığı sezebilmek için hiç yorul-mamış bir us gerekli. Artık kentle doğa tanımıyor birbirlerini: araları açık.