Bedenin havaya, suya, ekmeğe ihtiyacından daha çok ruh ve kalbin dine ihtiyacı vardır. Açlığını susuzluğunu duymazdan gelemeyen insanoğlu ruh ve kalbin çırpınışlarına da kulak tıkayamaz.
Onlar yeryüzünde dolaşıp gezmiyorlar mı ki, kendileri için akıllanmalarına sebep olacak kalpleri ve işitmelerine sebep olacak kulakları olsun. Şüphesiz gözler körelmez, ancak göğüslerdeki kalpler körelir.(Hac süresi 46. Ayet)