"Anısı biz olalım bu sokakların
Ve hiç durmadan yağmur yağsın
Biz gürültüsüz sözcükler bulalım
Sarmaşıklar fısıldaşsın yine
Gidersek birlikte gideriz
Yeni sevinçler buluruz hüzne benzeyen."
Karşı karşıya oturmuş duruyorlardı karanlıkta, öteki dinliyordu; biri konuştuklarından, öteki dinlediklerinden uzaktaydı, ikisi de birbirlerinden uzaktaydı.