·
Okunma
·
Beğeni
·
1.799
Gösterim
Adı:
Malone Ölüyor
Baskı tarihi:
1 Şubat 2018
Sayfa sayısı:
168
Format:
Karton kapak
ISBN:
9786052982235
Kitabın türü:
Orijinal adı:
Malone Meurt
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Kırmızı Kedi Yayınevi
Baskılar:
Malone Ölüyor
Malone Ölüyor
Odasında ölmeyi bekleyen yaşlı bir adam ve zihnin gözeneklerinde gezineduran kaygan bir monolog. Beckett’ten roman ile dramanın arakesitinde duran, ya da duramayan, baş döndürücü bir deney.
168 syf.
·3 günde·10/10 puan
Kötürüm olan yaşlı bir adam, ucu kancalı sopası, kime ait olduğunu bilemediği ancak kendinin saydığı bir defter, gittikçe ufalan bir kalem ve onun zihni. Zihninde yarattığı diğer kişilerle adeta yaşamla alay edercesine fiziksel olarak varolmadan da zihinsel varoluşu kanıtlayan bir monolog. Beckettin karakterleri hayata boş vermiştir, kitaplarında öylesine yaşam sürdürdüğü bu karakterler aracılığı ile hiçbir şey anlatmadan çok şey anlatır.
.
.
.
“Ne kalemiyle ne sopasıyla
ne ışıklara ışıklar demek istiyorum
hiçbir şeye dokunmayacak
evet hiçbir şeye dokunmayacak
hiçbir şeye
hiçbir şeye
bir daha”
168 syf.
·2 günde·Puan vermedi
Üçlemenin ilk kitabı Molloy'u okuduktan sonra kitap hakkında biraz daha gezindim internette ve şöyle bir yoruma rastladım. Bu kitap oturup arkadaşınıza hikayesini anlatabileceğiniz kitaplardan değil. Çünkü örgüsü belli bir hikayesi yok. Kesinlikle haklı ve benim zorlayan bir okuma. Bir odada yatağa mahkum, ölümü bekleyen birinin içini dökmesini okuyoruz. Kadere, olmuş ve olacak olana bir teslimiyet mazlumesi gibi okudum bu kitabı. Anlatıcının bir defteri ve gittikçe tükenen bir de kalemi var. Hepimiz hayat dediğimiz deftere yazdıkça tüketiyoruz ömrümüzü. Bu cümleler ne denli anlamlı ya da boşlar acaba ...
168 syf.
·4 günde·7/10 puan
Şüpheli bir durum olsa da burada bir hikayemiz var ve Malone diye biri ''kesinlikle'' var yani Malone'ın varlığı su götürmez bir gerçek fakat bu, sabit-kalıcı bir gerçek değil çünkü; Malone ölüyor... Hemen ölmüyor, fakat. Önce odasında biriktirdiği nesnelerinin bir envanterini çıkarmadan ölecek değil ya, bir de anlatması gereken bazı hikayeler var, düşünmesi gereken bir yığın tutarsızlıklar-çelişkiler derken bütün bunlar Malone'ın varlığını müthiş kanıtlıyor fakat neye yarar; o, artık ölüyor. Şöyle söyleyeyim varlıklı ve güçlü bir kral vardı ve onu takmayan ''gölge etme başka ihsan istemez'' diyen bir filozof da vardı, fakat bugün yoklar ikisi de öldüler ve olumlu-olumsuz özellikleri vardı her birinin fakat bunların ne önemi var, artık görünür de kimse yok... Beckett genel politikası bunlar, varoluşun belirsizliği-geçiciliği falan, varoluş belirsizse eğer bırakın öyle kalsın, bütün bu Molloy, Malone ve diğer kitapda anlatılanlar savunulan bu belirsizliği kanıtlama kaygılarıdır sonra efendim, söz konusu bu belirsizliğe bir belirlilik yükleme eylemleri ziyadesiyle boş-gereksiz şeylerdir...
Serinin bu ikinci kitabının performansı birincisinden biraz düşük. Zihninizi bulandırmak için iyi bir kitap. İyi okumalar...
168 syf.
·21 günde·Beğendi·10/10 puan
MALONE ÖLÜYOR
SAMUEL BECKETT
ROMAN
162 SF
KIRMIZI KEDİ
ÇEVİREN: UĞUR ÜN
Yine de bir süre sonra büsbütün öleceğim sonunda. Roman bu cümleyle başlıyor. Fakat bir hikayesi yok. Kendisiyle konuşan bir Ben anlatıcıyla yazılmış. (En sevdiğim)
Malone parçalanmış, kimliksiz, şüpheci bir anlatıcı. Ölüm için bir önerisi var: Hayır ölümü aşmak değil, ölüme karşı ilgisizliğe indirgenmiş bir varoluş. Bunun için zaman ve mekanın dışına çıkmak gerek. O zaman ölüm ona ulaşamaz. Fakat zaman ve mekanın dışına nasıl çıkılır? Velev ki çıkıldı, sonu olmayan bir varoluş mümkün mü? Malone zaman ve mekanın AŞILAMAZLIĞINI ayrımsar ve şu sonuca varır, ÖLÜM AŞILAMAZDIR. Yine de oturup ölüm için kahırlanmaz. Malone felçli bedeni ve uyku uyanıklık arasında salınan aklıyla başbaşadır. Tıpkı Descartes'in insan bedeniyle ruhunu ayrı olarak tanımladığı Düşünüyorum o halde Varım tespiti gibi. Malone Deacartes'in düşünen insanı Cogito gibi şüphe içindedir. Fakat bu şekilde varoluşun olamayacağını ispatlayıp durur. Bir bakıma Descartes'i yalanlamasa da eleştirir. Roman modern metafizik anlayışını patlatır. ANLAMSIZLIĞI ortaya koyma çabasındadır. 20.yy Varoluşçuları Beckett'e hayran kalır. Bir de çağdaşı Heidegger var. O da insanın sadece düşünen değil, dogmatik bilgiye sahip değil, öleceğini bilerek yaşayan otantik bir varlık olduğunu ileri sürer. Beckett daha çok Heidegger tarafındadır romanda ama Descartes'le aralarında gelir gider hep. Romanda bir son da yok. Son Malone'nin anlatmaktan vazgeçmesidir.
Kişisel çıkarımım: Ne garip, okurken büyüleniyorsun, beynine yeni kanallar eklendiğini hissediyorsun, dünyadan bile isteye kopuyorsun,varoluşu parçalara ayırıp yeniden birleştiriyorsun ama dış yaşamda biri sana "Öte git," dediğinde bununla baş edemiyorsun. Baş etmek= Yok saymak.
Şeytan diyor sus. Ama Heidegger diyor ki insan ancak dünyadakilerle konuşarak var olabilir. Malone kimseyle konuşmayı seçmiyor ama yazarak konuşuyor. Belki de Beckett'in bir bildiği vardır !
168 syf.
·6 günde·6/10 puan
🖎 Samuel Beckett'ten üçlemenin ikinci kitabı olan Malone Ölüyor'u okudum. Yazın olarak ve yazar olarak zor okumalar, ilk kitap bu kitaba göre daha akıcıydı bana göre. Başka açıdan ilk kitaba göre daha temiz bir dil kullanılmış ama yine sıklıkla da olmasa argo ve müstehcen kullanımlar var.
🖎 Kitaptaki örgü tamamen sis halde, bazen ben ne okuyorum ben böyle demekten kendimi alıkoyamadım. Yaşlı bir adamın farkına varıyoruz, diyelim ki kendisine benlik bütünlüğüne karşı umutsuzluk. Böyle de demek yanlış olabilir, karakterin benliği de paramparça... Umutsuzluk mu desem? Nasıl adlandırsam bilemiyorum. Kitap da örgünün farkına varamadım ama kitap zaten içsel bir monolog halde, kendi kendine, eline kalemi almış, yazmaya anlatmaya dökmeye başlamış yazar.
🖎 Yaşlı bir adamın tükenmekte olan defteri, tükenmekte olan kurşunkalemi ve tükenmekte olan hayatı... Malone ölüyor...
168 syf.
Olduğu gibi olan, kendi tarzını kendi yaratan yazarlara bayılıyorum. Beckett tam olarak böyle birisi. Derdi anlaşılmak değil, anlatmak. Bizimle edebiyatla konuşuyor, aklının odalarını açıyor bizlere. Kitap, yitip gidiyor olmanın ahengi içinde yaşanmış ve üstesinden gelinmiş engellere değil, üstesinden gelinebilecek ruhsal engellere yoğunlaşıyor. Düşüncelerde geziniyor, ölümü bekleyen Malone'a dost oluveriyoruz.
168 syf.
·8 günde·Beğendi·Puan vermedi
Hayatının son anlarındaki yaşlı bir adam. Belli ki yaşadığı hayatı sevmemiş. Ama ölüme yaklaştığı günlerde de bir değişiklik olmamış hayatında. Aynı yalnızlık devam eder hem de bu sefer yatalak olarak. Onu varoluş isteğini yitirmiş bir insan olarak da düşünebiliriz. Dalgaya almaya başladığı yaşamını kendini avutmaya yarayan bir monologla sonlandırma uğraşında. Varoluşun sadece eylem içermeyip zihinsel de olabileceğini ispat etmek istercesine. Kendine anlattığı hikayeler besler onu. Hepsi acıyla yoğrulmuş. Beckett'in genel anlatım serüveninde de zaten 'insanın çaresizliği' konusu önemli öğelerden birisidir.
'Hayata karşı yenilenlerin yardımcısı asla bir başka kişi değildir.' Bu yenilgilerin yengiye dönüşmesi ise bitimsiz bir umuttan öteye geçmez.
168 syf.
·Puan vermedi
Molloy ile başlayan serinin ikinci kitabı Malone Ölüyor da düşle gerçek arasında gidip gelen hikayeler var. Hangisi düş hangisi gerçek, kurmaca olanı kuranın da bir kurmaca olduğu akla getirilebilir mi düşünülebilir ama Malone'nin gerçek olduğu su götürmez.

Yatağa mahkum, bedeninin yarısı felçli, bir oda da tek başına ve ölmek üzere Malone. Öyle diyor en azından. Ve gitmeden bu dünyadan, tüm mal varlığı içerisinde kıymete değer tek şey kendine ait olup olmadığını bile kesinleştiremediği defteri ve iki ucu açık, küçücük kalmış kalemi ( Venüs marka).

Deftere yazdığı hikayeler kendisi kadar gerçek görünmüyor. Zaten çoğunlukla hatırına geldiğini istediği gibi işlemiş. Olmadı-oldu-olmalı gibi.

Yatağında çürürken Malone defterine işlediği yazılar bir monolog yine. İlk kitapta geçen monologlar gibi.

İlk kitabı kadar sürükleyici ve rahat okunan kitap değil. Zaten ilk kitap da pek rahattı denemez ama bu daha zorluydu. Bakalım son kitabında neler olacak?
168 syf.
·2 günde·7/10 puan
Aslinda diger iki kitapla beraber bir üçleme. Uclemenin ikincisi. Ama ben bu kitaptan basladim ve acikca söylemek gerekirse hayli zor ;okunurken ilerlemekte sikinti yaşatacak bir kitap. Oyle kendini hemen ele veren bir eser degil.
Kötürüm olan,yaşamının son demlerini sürdürmekte olan bir adamin bedenen göçeceği dünyaya kendince anlattigi hikayelerle tutunma, var olma amaci güden çabasını ortaya koyan bir eser. Kendince yarattığı monologlardan,hikayelerden oluşmuş kitap.

Uclemenin diger kitaplarini da okumak farz. Lakin kesinlikle ağır bir eser tipki Samuel Beckett gibi. Adini fazlasiyla duyduğum ama okumaya yeni baslamis oldugum bu yetkinlikteki bir yazardan tabiki basit bir anlatim, basit bir yaklasim beklemedim ama bu kadar da beklemiyordum. Varoluscu yaklasimin etkilerini gördüm.
Okumadan önce sıkı bir kitapla karsi karsiya oldugunuzu bilin. *
"eğer bir gün susarsam, bu artık söylenecek hiçbir şey kalmadığı içindir; her şey söylenmiş, hiçbir şey söylenmemiş olsa bile.
kendimi öldürmeyi hiç düşünmedim ama, sessizce yok olup gitmeyi hayal ettim defalarca. işte öyle anlarda sözcüklerim gözyaşlarım oldular. ertelenmiş umutların arasında ne kadar dayanabiliyorsa insan ben de o kadar dayandım. varoluşu düşünüp dururken anladım ki, düşünerek değil, acı çekerek varolabiliyor insan..."
Eğer bir gün susarsam, artık söylenecek bir şey kalmamıştır bu durumda; her şey söylenmemiş olsa bile, hiçbir şey söylenmemiş olsa bile.... (önce ölelim sonra, sonra görürüz neler olacağını)
Yaşamak diyorum ama bilmiyorum anlamını. Ne yaptığımı bilmeden çabaladım buna. Belki de yaşadım, kim bilir, hiç farkına varmadan.

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Malone Ölüyor
Baskı tarihi:
1 Şubat 2018
Sayfa sayısı:
168
Format:
Karton kapak
ISBN:
9786052982235
Kitabın türü:
Orijinal adı:
Malone Meurt
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Kırmızı Kedi Yayınevi
Baskılar:
Malone Ölüyor
Malone Ölüyor
Odasında ölmeyi bekleyen yaşlı bir adam ve zihnin gözeneklerinde gezineduran kaygan bir monolog. Beckett’ten roman ile dramanın arakesitinde duran, ya da duramayan, baş döndürücü bir deney.

Kitabı okuyanlar 121 okur

  • Gökhan G.
  • Özge Doğramacı
  • ilknur
  • Ortaknefesler
  • Beyhan çelebi
  • Mete
  • Sena
  • Nuh Bilir
  • Sevda
  • Bohem okur

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%24.4 (10)
9
%12.2 (5)
8
%17.1 (7)
7
%22 (9)
6
%9.8 (4)
5
%2.4 (1)
4
%0
3
%0
2
%0
1
%0