Berke Uçar
@Berkeve
Hukukçu
İstanbul
73 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
10/10
Okuduğum kitapların yorumlarına baktığımda neredeyse hepsinde olumsuz yorumlar oluyor. Acaba Suç ve Ceza gibi tarihteki belki de tartışması olmayacak şekilde en iyi on roman arasında gösterilen romana da kötü yorum yapan var mı diye sırf merak edip baktım. Evet Suç ve Ceza’ya bir iki puan verip olumsuz yorum yapan tipler var.
Genelde; romanın fazla övüldüğü, bu nedenle başlandığı ama gereksiz uzun olduğu, gereksiz betimlemelerin olduğu söylenmiş. Kafa yapısına bakar mısınız? Yani biz gereğinden fazla övüyoruz, kendisi anlamamış veya hiçbir şeye kafası çalışmayan bir insan değil orada bile suçlu biziz.
İstediğim aurayı alamadım yazmış, Tuğçe Işınsu kitabı mı bu ne aurası?
Adam Dostoyevski’ye “Bilader ne gerek var bu kadar uzatmaya.” yazmış. Okumaya gerek yok yazmış.
Popüler kültür diyen var. Adam Suç ve Ceza çok okunuyor diye popüler kültür demiş. Edebiyatta klasik teriminin oluşmasını sağlayan kitaba adam popüler kültür demiş.
Beklentimi karşılayamadı yazan var, sokakta markette iş yerinde okulda insanlara hayatı dar eden tipler vardır ya bu da onlardan denk gelmemenizi temenni ederim. Suç ve Ceza beklentisini karşılayamıyorsa hayattaki beklentilerini bir düşünün.
Abartılıyor diyen de var. İşte günümüzün cahil cesareti sorununun en büyük örneği. Yıllardır en iyi romanlar arasında gösterilen bu romana bile abartılıyor diyor. Bende bir sorun olabilir mi acaba demiyor.
“Yazar bana kuru geliyor.” Buna baya güldüm. Akşamdan suya bırak o yumuşar.
“Hayatında tek kitap okumamış anamın bilinçsizliği ile bu ve benzeri klasikleri 10 yaşındayken okumaya zorlanmıştım.” O anne ne kadar güzel bir anneymiş, sen ise ne kadar kötü bir çocuksun.
“Çok uzatmışlar konuyu, e hadi bitsin artık dedirtiyor, gereksiz konulara girilmiş..” Uzatmışlar derken? Adam herhalde kapaktaki
Reklam
Anlamsız, bu yüzden anlamlı. Karmaşık, bu yüzden basit. Okuması zor, bu yüzden kolay. Kafa karıştırıcı, bu yüzden ufuk açıcı. Zıtlıkların bir arada olduğu bir kitap.
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu, Matmazel Noraliya'nın Koltuğu ve Yalnızız. Peyami SAFA'nın psikolojik üç romanı. Hepsinin ortak özelliği çok etkileyici olması ve neredeyse spiritüel bir deneyim yaşatması. Kitapta yazar siyasi, dünyevi görüşlerini romandan çıkarak karakterlerin ağzıyla veriyor bu biraz akıcılığı etkiliyor ama Peyami Safa'nın diğer kitaplarında da tarzı bu.
Yine Peyami Safa'nın kendisinin yazdığı en iyi kitabı olduğunu söylediği bu kitaba bilinçten uzak eleştiriler yazılmış. Mesela;
"Olmamış" > İnceleme yazarken veya yorum yaparken nasıl bu kadar hadsizlik yapılabiliyor anlamıyorum. Adam gelip Türk edebiyatına damga vurmuş bir kitaba olmamış yazabiliyor.
"Feritin başına gerçeküstü şeyler geliyor, Sonrasında bu olağanüstülükler o kadar artıyor ki kitabın sonunda karakterimiz bir kimlik değişimi yaşıyor... ">> Ferit'in başına gerçek üstü şeyler gelmiyor, Ferit öyle bir ruh halindeki başına böyle şeylerin geldiğini düşünüyor.
"Naturalist adamın başına gerçeküstü şeyler getirip kafasına vura vura kendi istediği kıvama getiriyor birnevi." >> kitapta öyle bir şey de kastedilmiyor, yanlış anlamış bunu yazan.
"Peyami Safa Peyami Safa nın 5.kitabını okudum. Üzgünüm hiçbirinde Yalnızız da aldığım tadı bulamadım.">> Yalnızız Türk edebiyatının en iyi dört beş romanı arasında gösteriliyor. Her kitabı Yalnızız gibi olsaydı zaten Dünya'nın en büyük romancısına dönüşürdü yazar.
