Berke Uçar
@Berkeve
Hukukçu
İstanbul
73 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
10/10
Okuduğum kitapların yorumlarına baktığımda neredeyse hepsinde olumsuz yorumlar oluyor. Acaba Suç ve Ceza gibi tarihteki belki de tartışması olmayacak şekilde en iyi on roman arasında gösterilen
Anlamsız, bu yüzden anlamlı. Karmaşık, bu yüzden basit. Okuması zor, bu yüzden kolay. Kafa karıştırıcı, bu yüzden ufuk açıcı. Zıtlıkların bir arada olduğu bir kitap.
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu, Matmazel Noraliya'nın Koltuğu ve Yalnızız. Peyami SAFA'nın psikolojik üç romanı. Hepsinin ortak özelliği çok etkileyici olması ve neredeyse spiritüel bir deneyim yaşatması. Kitapta yazar siyasi, dünyevi görüşlerini romandan çıkarak karakterlerin ağzıyla veriyor bu biraz akıcılığı etkiliyor ama Peyami Safa'nın diğer kitaplarında da tarzı bu.
Yine Peyami Safa'nın kendisinin yazdığı en iyi kitabı olduğunu söylediği bu kitaba bilinçten uzak eleştiriler yazılmış. Mesela;
"Olmamış" > İnceleme yazarken veya yorum yaparken nasıl bu kadar hadsizlik yapılabiliyor anlamıyorum. Adam gelip Türk edebiyatına damga vurmuş bir kitaba olmamış yazabiliyor.
"Feritin başına gerçeküstü şeyler geliyor, Sonrasında bu olağanüstülükler o kadar artıyor ki kitabın sonunda karakterimiz bir kimlik değişimi yaşıyor... ">> Ferit'in başına gerçek üstü şeyler gelmiyor, Ferit öyle bir ruh halindeki başına böyle şeylerin geldiğini düşünüyor.
"Naturalist adamın başına gerçeküstü şeyler getirip kafasına vura vura kendi istediği kıvama getiriyor birnevi." >> kitapta öyle bir şey de kastedilmiyor, yanlış anlamış bunu yazan.
"Peyami Safa Peyami Safa nın 5.kitabını okudum. Üzgünüm hiçbirinde Yalnızız da aldığım tadı bulamadım.">> Yalnızız Türk edebiyatının en iyi dört beş romanı arasında gösteriliyor. Her kitabı Yalnızız gibi olsaydı zaten Dünya'nın en büyük romancısına dönüşürdü yazar.
Kitaba, edebi olarak 
Orhan Pamuk kitaplarının en üst sıralarındadır diyemeyiz. Ortalama kitaplarından birisidir ama kurgu, yüzlerce obje ve mekan olması, sürükleyicilik gibi konularda yazar ustalığını konuşturmuş. Ayrıca kitabın bir de müzesinin olması ilginç ve mutlaka ziyaret edilmeli. Eleştirilerin çoğu gereksiz;
"tamamen bomboş bir roman, Orhan Pamuk'un okuduğum ilk ve son kitabı" yazan olmuş. Aynı kişi "dili sade" diyerek eleştirmeye devam etmiş, dilin sade olması eleştirilecek bir şeymiş gibi. Edebiyattan anlamayan birisi yapabilir bu kadar iddialı yorumları.
"Bu kitap aşkı yücelten değil, saplantıyı öven bir roman." denilmiş. Kitapta aşkı yüceltme veya saplantıyı övme gibi bir amaç yok. Kitap kahramanın ruh dünyasını anlatıyor, o kişi saplantılı ise roman saplantıyı övmüş olmuyor veya doğru aşk budur/değildir gibi bir iddiası da yok. Müzeye de karşı çıkmış bu kişi, müze ne alaka onu da anlayamadım. Aşk müzelere konu olamaz gibi süper çıkarımlar yapmış.
Yine takıntıya çok takanlar olmuş. "Sonlara doğru da bıraktım, çünkü bu kadar yoğun bir takıntı bana iyi hissettirmedi." denmiş. Kitaptaki anlatılanlardan bu kadar etkileyip kitabı okuyanın elinden bıraktırabiliyorsa yazar ustalığını konuşturmuş demektir.
Kitap yeraltı edebiyatımızın en iyi örneklerinden birisidir. Argo, teşhircilik, rahatsız edici olaylar... Çevremizde bu tür durumların da olduğunu ve bu durumları yaşayan kişilerin hayatlarını bize gösteren bu eserler toplumsal yaşantımızdaki olayların temeline ışık tutuyor.
Bazı kitapları okurken yazar bunu hangi kafayla yazmış deriz ya, bu kitabın yazarını da özel olarak incelemek gerekiyor. Çok ilginç bir hayatı olan yazar, kitabında anlatabildiği o yeraltını bizzat kendi hayatında da yaşamış görünüyor. Şubat 1995'te Güneş K. isimli kadına tecavüz ve işkence ettiği suçlamalarıyla hüküm giydi ve hapis cezası aldı. Cezaevinde kaldığı süre içerisinde şişlendi ve kulağı kesildi. Metin Kaçan, 6 Ocak 2013'te bindiği taksiyi durdurduktan sonra Boğaziçi Köprüsü'nden atlayarak intihar etti. 
Ağır Roman
