Berke Uçar
@Berkeve
10/10
Okuduğum kitapların yorumlarına baktığımda neredeyse hepsinde olumsuz yorumlar oluyor. Acaba Suç ve Ceza gibi tarihteki belki de tartışması olmayacak şekilde en iyi on roman arasında gösterilen romana da kötü yorum yapan var mı diye sırf merak edip baktım. Evet Suç ve Ceza’ya bir iki puan verip olumsuz yorum yapan tipler var.
Genelde; romanın fazla övüldüğü, bu nedenle başlandığı ama gereksiz uzun olduğu, gereksiz betimlemelerin olduğu söylenmiş. Kafa yapısına bakar mısınız? Yani biz gereğinden fazla övüyoruz, kendisi anlamamış veya hiçbir şeye kafası çalışmayan bir insan değil orada bile suçlu biziz.
İstediğim aurayı alamadım yazmış, Tuğçe Işınsu kitabı mı bu ne aurası?
Adam Dostoyevski’ye “Bilader ne gerek var bu kadar uzatmaya.” yazmış. Okumaya gerek yok yazmış.
Popüler kültür diyen var. Adam Suç ve Ceza çok okunuyor diye popüler kültür demiş. Edebiyatta klasik teriminin oluşmasını sağlayan kitaba adam popüler kültür demiş.
Beklentimi karşılayamadı yazan var, sokakta markette iş yerinde okulda insanlara hayatı dar eden tipler vardır ya bu da onlardan denk gelmemenizi temenni ederim. Suç ve Ceza beklentisini karşılayamıyorsa hayattaki beklentilerini bir düşünün.
Abartılıyor diyen de var. İşte günümüzün cahil cesareti sorununun en büyük örneği. Yıllardır en iyi romanlar arasında gösterilen bu romana bile abartılıyor diyor. Bende bir sorun olabilir mi acaba demiyor.
“Yazar bana kuru geliyor.” Buna baya güldüm. Akşamdan suya bırak o yumuşar.
“Hayatında tek kitap okumamış anamın bilinçsizliği ile bu ve benzeri klasikleri 10 yaşındayken okumaya zorlanmıştım.” O anne ne kadar güzel bir anneymiş, sen ise ne kadar kötü bir çocuksun.
“Çok uzatmışlar konuyu, e hadi bitsin artık dedirtiyor, gereksiz konulara girilmiş..” Uzatmışlar derken? Adam herhalde kapaktaki
Anlamsız, bu yüzden anlamlı. Karmaşık, bu yüzden basit. Okuması zor, bu yüzden kolay. Kafa karıştırıcı, bu yüzden ufuk açıcı. Zıtlıkların bir arada olduğu bir kitap.
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu, Matmazel Noraliya'nın Koltuğu ve Yalnızız. Peyami SAFA'nın psikolojik üç romanı. Hepsinin ortak özelliği çok etkileyici olması ve neredeyse spiritüel bir deneyim yaşatması. Kitapta yazar siyasi, dünyevi görüşlerini romandan çıkarak karakterlerin ağzıyla veriyor bu biraz akıcılığı etkiliyor ama Peyami Safa'nın diğer kitaplarında da tarzı bu.
Yine Peyami Safa'nın kendisinin yazdığı en iyi kitabı olduğunu söylediği bu kitaba bilinçten uzak eleştiriler yazılmış. Mesela;
"Olmamış" > İnceleme yazarken veya yorum yaparken nasıl bu kadar hadsizlik yapılabiliyor anlamıyorum. Adam gelip Türk edebiyatına damga vurmuş bir kitaba olmamış yazabiliyor.
"Feritin başına gerçeküstü şeyler geliyor, Sonrasında bu olağanüstülükler o kadar artıyor ki kitabın sonunda karakterimiz bir kimlik değişimi yaşıyor... ">> Ferit'in başına gerçek üstü şeyler gelmiyor, Ferit öyle bir ruh halindeki başına böyle şeylerin geldiğini düşünüyor.
"Naturalist adamın başına gerçeküstü şeyler getirip kafasına vura vura kendi istediği kıvama getiriyor birnevi." >> kitapta öyle bir şey de kastedilmiyor, yanlış anlamış bunu yazan.
"Peyami Safa Peyami Safa nın 5.kitabını okudum. Üzgünüm hiçbirinde Yalnızız da aldığım tadı bulamadım.">> Yalnızız Türk edebiyatının en iyi dört beş romanı arasında gösteriliyor. Her kitabı Yalnızız gibi olsaydı zaten Dünya'nın en büyük romancısına dönüşürdü yazar.
Kitaba, edebi olarak 
Orhan Pamuk kitaplarının en üst sıralarındadır diyemeyiz. Ortalama kitaplarından birisidir ama kurgu, yüzlerce obje ve mekan olması, sürükleyicilik gibi konularda yazar ustalığını konuşturmuş. Ayrıca kitabın bir de müzesinin olması ilginç ve mutlaka ziyaret edilmeli. Eleştirilerin çoğu gereksiz;
"tamamen bomboş bir roman, Orhan Pamuk'un okuduğum ilk ve son kitabı" yazan olmuş. Aynı kişi "dili sade" diyerek eleştirmeye devam etmiş, dilin sade olması eleştirilecek bir şeymiş gibi. Edebiyattan anlamayan birisi yapabilir bu kadar iddialı yorumları.
"Bu kitap aşkı yücelten değil, saplantıyı öven bir roman." denilmiş. Kitapta aşkı yüceltme veya saplantıyı övme gibi bir amaç yok. Kitap kahramanın ruh dünyasını anlatıyor, o kişi saplantılı ise roman saplantıyı övmüş olmuyor veya doğru aşk budur/değildir gibi bir iddiası da yok. Müzeye de karşı çıkmış bu kişi, müze ne alaka onu da anlayamadım. Aşk müzelere konu olamaz gibi süper çıkarımlar yapmış.
Yine takıntıya çok takanlar olmuş. "Sonlara doğru da bıraktım, çünkü bu kadar yoğun bir takıntı bana iyi hissettirmedi." denmiş. Kitaptaki anlatılanlardan bu kadar etkileyip kitabı okuyanın elinden bıraktırabiliyorsa yazar ustalığını konuşturmuş demektir.
Orhan Pamuk kitaplarının en üst sıralarındadır diyemeyiz. Ortalama kitaplarından birisidir ama kurgu, yüzlerce obje ve mekan olması, sürükleyicilik gibi konularda yazar ustalığını konuşturmuş. Ayrıca kitabın bir de müzesinin olması ilginç ve mutlaka ziyaret edilmeli. Eleştirilerin çoğu gereksiz;
"tamamen bomboş bir roman, Orhan Pamuk'un okuduğum ilk ve son kitabı" yazan olmuş. Aynı kişi "dili sade" diyerek eleştirmeye devam etmiş, dilin sade olması eleştirilecek bir şeymiş gibi. Edebiyattan anlamayan birisi yapabilir bu kadar iddialı yorumları.
"Bu kitap aşkı yücelten değil, saplantıyı öven bir roman." denilmiş. Kitapta aşkı yüceltme veya saplantıyı övme gibi bir amaç yok. Kitap kahramanın ruh dünyasını anlatıyor, o kişi saplantılı ise roman saplantıyı övmüş olmuyor veya doğru aşk budur/değildir gibi bir iddiası da yok. Müzeye de karşı çıkmış bu kişi, müze ne alaka onu da anlayamadım. Aşk müzelere konu olamaz gibi süper çıkarımlar yapmış.
Yine takıntıya çok takanlar olmuş. "Sonlara doğru da bıraktım, çünkü bu kadar yoğun bir takıntı bana iyi hissettirmedi." denmiş. Kitaptaki anlatılanlardan bu kadar etkileyip kitabı okuyanın elinden bıraktırabiliyorsa yazar ustalığını konuşturmuş demektir.
Kitap yeraltı edebiyatımızın en iyi örneklerinden birisidir. Argo, teşhircilik, rahatsız edici olaylar... Çevremizde bu tür durumların da olduğunu ve bu durumları yaşayan kişilerin hayatlarını bize gösteren bu eserler toplumsal yaşantımızdaki olayların temeline ışık tutuyor.
Bazı kitapları okurken yazar bunu hangi kafayla yazmış deriz ya, bu kitabın yazarını da özel olarak incelemek gerekiyor. Çok ilginç bir hayatı olan yazar, kitabında anlatabildiği o yeraltını bizzat kendi hayatında da yaşamış görünüyor. Şubat 1995'te Güneş K. isimli kadına tecavüz ve işkence ettiği suçlamalarıyla hüküm giydi ve hapis cezası aldı. Cezaevinde kaldığı süre içerisinde şişlendi ve kulağı kesildi. Metin Kaçan, 6 Ocak 2013'te bindiği taksiyi durdurduktan sonra Boğaziçi Köprüsü'nden atlayarak intihar etti. 
Ağır Roman
Ağır Roman