Beslenme sırasında bebeğiniz uyuyakaldığında, emme refleksini başlatmak için şu stratejilerden herhangi birini deneyin: Baş parmağınızla bebeğin avcunun içini dairesel hareketlerle nazikçe ovun; sırtını veya koltuk altını ovalayın; ya da parmaklarınızı omurgası üzerinde aşağı yukarı "gezdirin" -ben bu tekniğe "volta atmak" diyorum. Bazılarının tavsiye ettiği gibi bebeği uyanık tutmak için asla alnına ıslak bez koymayın veya ayaklarını gıdıklamayın.
Ebeveynliğin gerçek keyfi, güçlendiğimiz ve bize yol
gösteren kendi iç sesimizi dinleyebildiğimiz zaman çıkar.
Gözünüzü dört açın, bilgilenin; bütün seçenekleri, bütün ebeveynlik tarzlarını değerlendirin. Sonra sizin ve aileniz için neyin doğru olduğu hakkında kararlar alın.
Gerçekçi olun. Bir şeyin nasıl yapılacağını bilmemek normaldir; nasıl ilerleneceğini merak etmek normaldir. Öfkelenmek de normaldir. Endişelerinizin ve duygularınızın olması sizi sadece normal bir ebeveyn yapar. Normal olmayan, endişenizi
veya hiddetinizi bebeğinize yansıtmaktır. Annelere her zaman şunu söylerim: "Ağlamaktan ölen bebek yoktur. Bebeğinizi birkaç dakika daha fazla ağlatmak anlamına gelse bile eğer sinirli ve gerginseniz odadan çıkın ve fazladan birkaç dakikayı
önce kendinizi sakinleştirmeye ayırın."
Ebeveynlerin tek yapması gereken kenara çekilip bebeklerinin gelişip serpilmesini seyretmektir -onlara destek olun ama bir şeyler yolunda gitmediğinde alelacele müdahale edip onları kurtarmayın.