Nihan Sultan Çobanoğlu

Kalakaldım. Yine. Bütün kadınlar gibi. Herkesi kucaklayayım derken kolları kendine yetişmeyen kadınların kalakalışı gibi.
Reklam
Gittiğinden beri önümde bir yokuş, bir yok oluş. Çıkmaya çalıştıkça soluğumu kesen bir dağ yamacı. Hayatta türlü türlü dağ biçmişler ya insana. Unutma dağı, kaybolma dağı, alışma dağı, sızlanma dağı…
Kendini ölçüsüz seven ise başkalarının hayranlığına muhtaçtır, ilaveten her vesileyle kendi mükemmelliğini aynada görmek ister- tıpkı bir vakitler Narsis’in suyun kenarında kendi yansımasına hoşnutlukla baktığı gibi.
Sayfa 15·Kitabı okudu
Ereği olan bir oluşa artık inanmıyoruz ama geleceğimizi düzenleyen zamandan daha aceleciyiz.
Sayfa 11 - YKY
Sevgi, insanın varoluş sorununun yanıtıdır.
Sayfa 17·Kitabı okuyor
Reklam