Gittiğinden beri önümde bir yokuş, bir yok oluş. Çıkmaya çalıştıkça soluğumu kesen bir dağ yamacı. Hayatta türlü türlü dağ biçmişler ya insana. Unutma dağı, kaybolma dağı, alışma dağı, sızlanma dağı…
Kendini ölçüsüz seven ise başkalarının hayranlığına muhtaçtır, ilaveten her vesileyle kendi mükemmelliğini aynada görmek ister- tıpkı bir vakitler Narsis’in suyun kenarında kendi yansımasına hoşnutlukla baktığı gibi.