"nereye gitsem wally campbell'lar görüyorum ortalıkta. onların ne zaman sevimli olacaklarını biliyorum, ne zaman senin yatakhanendeki bir kız hakkında gerçekten çirkin bir dedikodu yaymaya başlayacaklarını biliyorum, ne zaman yaz tatilinde ne yaptığımı soracaklarını biliyorum, ne zaman bir sandalye çekip bacaklarını açarak ters oturacaklarını ve korkunç, ama korkunç derecede sakin bir sesle böbürlenmeye girişeceklerini ya da korkunç sakin, kayıtsız bir sesle birtakım insanların adlarını geçirmeye başlayacaklarını, hepsini hepsini biliyorum. yani herkes böyle. herkesin yaptığı her şey –ne bileyim- yanlış değil, hatta kötü de değil, hatta aptalca da değil mutlaka. ama öylesine minik anlamsız ve – hüzün verici ki."
"isa duasının tek, ama tek bir amacı vardır. o da, duayı okuyan insanı hazreti isa bilinciyle donatmak. yoksa şöyle sıcacık, kibirli bir buluşma yeri kurup, içine de seni kollarına alarak bütün ödevlerinden azad edecek ve bütün o pis dünyevi dertlerini (...) bir daha geri gelmeyecek şekilde defederek şöyle yapış yapış, muhteşem bir göksel şahsiyet koymak değil onun amacı."