Belki bir yol daha olsa diyorsun, her şey bambaşka olabilirdi ama yok, senin de yeni bir you açmaya mecalin yok, bu yüzden gidiyorsun. Hem yoldan hem de yolun üzerindekilerden. Onlarca yıl sonra her şeyi hallettiğini, aştığını,başardığını, değiştirdiğini bilsen de tek bir yol ihtimali tüm bildiklerini toparlayıp atıyor, bak aynı virajdan dönüyorsun, seni aynı köşe karşılıyor, başka bir yol ihtimali olmadan değişmenin nasıl bir karşılığı var?
Sevdiğim insanlara karşı kırgınlık hissettiğimde ağlamak eğer bir zayıflık, düzeltilmesi gereken
bir noksanlık, fazla duygusallık olarak kabul edilmeseydi, olduğum gibi, kendimi tutmadan yaşayabilseydim eğer, koşulsuz sevginin varlığını kabul edebilirdim. Ancak koşulsuz sevgi diye bir şey yok.
İntihar edebilecek kadınlar nasıl olur? Daha sivri mi olurlar? Daha gelgitli? Daha cesaretli? Özgürlüğüne düşkün, kendileri, bedenleri hakkında karar verebilen kadınlar mı olurlar? İntihar edebilecek kadınların özellikleri
nedir? Annemin uymadığı hangi kriter bu kadınları diğerlerinden ayırır? Gerçekten böyle bir ayrım var midir?