Sevip de kavuşamadığın, içindekileri dökmeden gitmelerine izin verdiğin insanlar yüzünden. Bunlar hep senin yüzünden oğlum. Kendi kendini kekeme bıraktın, kalbini sakat bıraktın. .
Bu ayrılığı değil de ayrılığın eşitsizlik ilkesindeki o muhterem ve muhteşem acıyı yediremedim kendime haftalarca, beni uyandıran sabah kuşu tek günlük kelebek olMuş, göçüp gitmişti. Nasıl kabullenir insan çalar saatini, anılarını, saflığını, duygularını? Kolay mıdır?
"Bak yavrum, birinin kötü olduğunu düşündüğü bir şeyle seni nitelendirmesi hiçbir zaman hakaret değildir. O kişinin ne kadar zavallı olduğunu gösterir sana, seni incitmez. "