Uyurgezerlik, insanı; kural tanımaz, duracağı noktayı bilmez ve nerede nasıl davranmasını idrak edemez bir hale sokar. “İnsanî değerler” konusunda bilince ulaşamamış in-sanlar maalesef; “değersiz bir insan” olarak ömür sürerler.
İnsanlar; ya yetersiz bilgiden, ya yanlış bilgiden, ya kirli bilgiden ya da bilgisizlikten dolayı bilinçsiz olurlar. Bu in-sanlar; tercih ve önceliklerini doğru sıralayamaz, doğru yanlışı ayırt edemez, kemikleşmiş alışkanlıklarını terk edemez, ihtiyaçlar hiyerarşisini doğru belirleyemez ve boş işlere de ‘hâyır’ diyemezler.
Hayatta her şey yolunda gitmese de, olaylar bizim hayal ettiğimiz gibi güzel gelişmese de; hiçbir şey insanı, iyi ve doğru bir insan olabilmek düşüncesinden etmemelidir.
“Seyahat eden sıhhat bulur” denir. Herkes, kendi insani yolculuğunda seyahat halindedir. Her insan sefer için vardır; zafer için değil. Sonu, yüce anlamlara ve ulvi değerlere ulaşan yolda seyahatin zaferi yoktur; seyahate devam ede-bilmek veya edememek vardır. Ancak seyahate devam ede-bilenler asıl neticeye ulaşabilir. Bu nedenle yolcu “her daim” yolunda gerek…