Nisa
@Nisa_bsp
İçimdeki sancı sarhoş
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Delilerin mazisi derindir, Farah. Böyle adamlar severse ölümüne sever, nefret ederse geriye külleri kalana kadar uğraşırlar."
Bu kitaba resmen aşığım. sürekli sürekli okuyasım geliyor. Abartısız yazarın en sevdiğim kitabı. devamınu sabırsızlıkla bekliyorum.
Nisa isimli okura yanıt verildi
Nisa
irew Örneğin Başak Cengiz'in tanımadığı bir deli tarafından kesilmesini normal buluyorsun yani? ve bunu olumluyorsun?"Delilerin mazisi derindir, Farah. Böyle adamlar severse ölümüne sever, nefret ederse geriye külleri kalana kadar uğraşırlar."
Bu kitaba resmen aşığım. sürekli sürekli okuyasım geliyor. Abartısız yazarın en sevdiğim kitabı. devamınu sabırsızlıkla bekliyorum.
Nisa
Bir deliyi romantize etmeniz normal değil ha
Kusursuz erkek ve zeki kız
Üç adımda yeni nesil kurgu kitapları
1) Kusursuz kusurlu başrol erkek:
Aşırı yakışıklı, tek kusuru olmayan erkek karakterler. Evet bunu geçiyorum, çünkü söyleyecek bir şey bulamıyorum, ve kusurlu kısmına geçiyorum. Aslında kusur olan özelliklerin bize havalı diye dayatılması rahatsız edici. Adam öldürmek mesela. Buna da açıklık getirelim; öldürdükleri kişiler suçlu, şöyle şeyler yapmışlar vs. Abicim sen polis misin, asker misin? Mafyasın mafya. Mafyanın iyisi mi olur? Zaten mafya demedeki amaç kaçakçılık, çeşitli suçlar işlemesi değil midir? Ama hayır, o iyi mafya(!)
Bu adam sözde Türkiye'nin en zenginlerinden değil mi? Ama biz kitapta sürekli Farah'ın peşinden koştuğunu görüyoruz, bu para nerden geliyor. Tamam, tamamen gerçeklik aramıyorum kitaplarda, şahsi düşüncem. Ama bu kadar da değil.
Karakterin aşırı kıskanç olması, sinirlenince gözünün dönmesi de kusurdur.
2) Zeki(!) başrol kız:
Farah zeki gibi lanse ediliyor, çoğu watty kızı gibi, ama bize nedense bunu pek göstermiyor. Yeni tanıştığı bir adamın evine gidiyor mesela. Biz bunu ilkokul çağındaki çocuklara öğüt olarak veriyoruz.
3) Travmalar:
Geçmişten gelen travmalar gerçekten üzücü, bunu inkâr etmiyorum ama karakterlere çocukluktan ağır şeyler yaşatıp büyüdüklerinde travma olarak kullanmak, üstelik travmayı aşırı şiddetli geçirtmek..
Travmalar vardır elbette ama o âna benzer bir olay yaşadığında kendinden geçmesi aşırıya kaçmaktır. Ateş gördüğünde kendini kaybedip etrafa saldırmak, köpek gördüğünde donup kalmak vs.
Bir sahnede Farah köpek görmüştü ve o an kendinden geçmişti, Gurur ne yaptı dersiniz? Öptü, evet bildiğiniz öptü, sırf kendine gelsin diye! Aslında Farah'ın daha çok kendinden geçmesi gerekmez miydi?
Leyla meselesi var kitapta, Gurur sırf intikam için kaçırıyor Farah'ı ama aşık oluyor. Burda bir
Nisa
Sözde yazarların mafyaları okurlarına böyle lanse etmelerinden çok sıkıldım özellikle Maralın yazım tarzı beş yaşında çocuğa hitap eder gibi asla kendini geliştirmemiş bile hatta bana kalırsa yaralasar sarkaçtan daha iyi neyse bir daha okumayacağım kendisini