Develer üç hafta yemeden içmeden aç susuz çölde yürür de yürür; o kadar dayanıklıdır yani . Ama bunların çölde çok sevdikleri bir diken vardır . Gördükleri yerde bu dikeni koparır çiğnemeye başlarlar . Keskin diken devenin ağzında yaralar açar o yaralardan kan akmaya başlar tuzlu kanın tadı dikeninkiyle karışınca bu, devenin daha da hoşuna gider . Böylece yedikçe kanar, kanadıkça yer bir türlü kendi kanına doyamaz ve engel olamazsa kan kaybından ölür. Bunun adı haresedir . Bütün ortadoğunun adeti budur oğlum tarih boyunca birbirini öldürür ama aslında kendini öldürdüğünü anlamaz . Kendi kanının tadından sarhoş olur.