Şemsiye taşımak istemiyorum
ıslanmak daha güzelmiş
Yitik kalbini arayan
Bir şairin gözyaşlarıyla
yaktım Sana Dair isteklerimi
tutunmayacağım bulutlarına
avuçlamayacak yıldızlarını
gökkuşağına dokunmayacağım
Ben bir samanyolu bedevisiyim artık.
Bana yaşadığın şehrin kapılarını aç,
Sana diyeceklerim söylemekle bitmez.
Yıllardır yaşamamdan çaldığın zamanlar
Adına düğümlendi.
Bana yaşadığın şehrin kapılarını aç…
Başka şehirleri özleyelim orada seninle.
Bu evler, bu sokaklar, bu meydanlar
İkimize yetmez.