Kalabalık beni sahiden sıktı Ben ikide bir de böyle oluyorum bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum Bazen de hiçbirini yüzünü görmek istemiyorum bu nefret filan değil insanlardan nefret etmeyi Düşünmedim bile sadece bir yalnızlık ihtiyacı öyle günlerinde oluyor ki etrafımda küçük bir hareket en hafif bir ses bile istemiyorum taşıp dökülecek kadar kendi kendimi doyurduğumu hissediyorum kafamda hiçbir şey değişilmesi mümkün olmayan Muazzam Hayaller bana her şeylerden daha kuvvetli görünen fikirler birbirini kovalıyor fakat sonra birdenbire etrafında bana yakın birini arıyorum bütün bu beynimde geçen şeyleri teker teker uzun olsun anlatacak birini O zaman ne kadar Hazin Bir Hayal aldığımı tasavvur edemezsin