Kyra
@Nisaslan
Bul beni
979 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Selamlar!!!
Çok uzun zaman sonra kitap yorumu yazmıyorum. Bu yüzden birazcık heyecanlıyım...
Kitabın konusundan bahsedicek olursam esas kızımız, Öykü bir yazar. Ve her şeyden bunalmışken bir
şiir kitaplarını diğer kitaplardan ayrıran yön ; aradığımız duygu. Eğer şiir bana isteğim duyguyu ve o hissi yaratabiliyorsa kitap, favori şiir kitabım olma yolunda emin adımlarla ilerliyordur. Bu yüzden bir şiiri sevebilmek daha zordur benim için. Ve bu kitap kesinlıkle favorim. Bir dönem çantamda taşıdığım , her anımda bana eşik eden bir şiir kitabı...
Ele alınan esas tema ömür hanımın ölümüydü.
Birini kaybettiğinizde o acı, çaresizlik ile tek başınıza kalıyorsunuz . Kim ne derse desin bir anlamı olmuyor. Zaten teselliler de hep bir zaman akar yolunu bulur gibisinden oysa bu kitapta şair,
'bu öylesine bir acı ki her gün yeniden ölüyor yaşayan ağlamadan kimseyi sevemiyor.'
'üç yıldır ölüyosun hatice
yataktan kalkıyorum ölüyorsun
odamdan çıkıyorum ölüyorsun'
demiş. Öyle ki kitabın satırlarından sızan , ben ölmemediğim sürece seni de yaşatacağımı , duyuyorsunuz . Özetle derdiniz ortaksa sizi paramparça eder ama nasıl olduğunu bilmedeğim bir şekilde iyi de eder
''Ama her şeye rağmen buradaydık. Yaşadık ve hayatta kaldık.''
Bu bir yorumdan daha çok teşekkür yazısı... On altımda elimden tutan ve on dokuzuma kadar yol arkadaşlığını sürdürdüğümüz kitaba, acılarımı tanıyan gökçeye teşekkür...
''...Bir kitabı da bir insanı sevdiğin kadar sevebilirsin...Bir kitapla da kendini güvende hissedebilirsin. Bir kitapla arkadaş olabilirsin, bir kitap seni hiç sevilmediğin kadar sevebilir..''
Kitabı okurken düşündüğüm tam da buydu. Cümleyi okurken yüzümde buruk bir gülümseme canlanmasına sebep oldu. Gecenin, küçük bir kızken dizlerim itişlerden sert yemine çarptığında, kalkamam burası çok karanlık dediğimde de, burası dip artık bir çıkış yok dediğimde de, kaybolduğumda da, zihnimdeki o aptal düşünceleri bir türlü susturamadığımda da tuttu elimden. Bu yüzden minnetarım geceninin yol arkadaşlığına. Kendim için yapığım en doğru şey bu kitabı okuma başlamamdı.
Yarayı saran bir merhemden ziyade yaranın nasıl sarılmasını öğretti bana gecenin. Yerle, gök bir olup üstüme de çökse günün sonunda yeni bir yol da yürüyebileceğimi, yeni bir dünya kurabileceğimi öğretti.
Şimdiyse duyguluyum. Yol bitti. Yol arkadaşlığı daimi ama yol bitti... Bu biraz hüzünlü. Aynı zamanda gurur verici, geriye dönüp baktığımda...
İyi ki yazdın, iyi ki yol arkadaşımız oldun gök :)))
11.07.23
01.22
'' İki erkek tanışır. Birbirine aşık olurlar. Ölürler.''
'' Bu bizim hikayemiz değil. İki erkek tanıştı. Birbirlerine aşık oldular. Yaşadılar. Bu bizim hikayemiz.''
Yazarın ithaf kısmı...
Bir gece gelen ölüm habercilerinden gelen haberle öleceklerini öğrenen Rufus ve Mateo son arkadaş uygulamasından tanışıp son günlerini birlikte geçirmelerini konu alan bir kitaptı.
Fazlası ile sık rastladığım ve başlığından dolayı merak ettiğim bir kitaptı. Okuyan insanların çok beğendikleri, çok ağladıkları yorumlarını da gördükten sonra almaya karar verdim. Fakat kitap bu kadar övülmesine rağmen pek bir olay akışı yoktu . Konu ilgi çekici olsa da kitabın ilerleyen akışı çok fazla tekdüzeydi. Ve bu beni kitaba devamlılığımı sürdürmem konusunda fazlası ile zorladı.
Kitap çok açık ve yalın bir dille yazılsa da okurken fazlası ile sıkıldım. Belki kitabın başlığının, kitabın sonuna dair spoi vermesi kitabı merak duygusundan mahrum bırakmıştır. En azından benim için biraz öyle oldu. Yazarın, kitaba dair bu kadar büyük bir spoi vermesi çok hoşuma gitse de sayfalar ilerledikçe okuma hevesimi yitirdim.
Kitap her kitaplıkta kesinlikle bulunmalı denilebilecek kadar iddialı olmasa da ortalama bir kitaptı. Okuyacak olanlara keyifli okumalar...
'' Yaşamak nadir bulunan bir şeydir çoğu insan sadece var olur. ''
-Oscar Wilde
