Kyra
@Nisaslan
Bul beni
Reklam
Ve ben sanırım, kırk yıla yakın bir zamandır Ömür Hanım'ı yazıyorum.
Yalnızım Ömür hanım, geceler boyu akıp gider ırmaklar gibi karanlıklar içre, öyle yitik öyle üzgün, yalnızım. Sularım toprağa sızıyor bak. Yüzümü geceler örtüyor. Binlerce taş saklanıyor içimde. Kim kimin derinliğini görebilir, hem hangi gözle?
Öyle büyük umutlarım olmadı benim,büyük düşlerim ,özlemlerim, büyük beklentilerim olmadı. Koşullarım beni oluşturdu ben acılarımı buldum. Herkes gibi yaşasaydım eğer, yaşamı onlar gibi görebilseydim çarşılar yeterdi avutmaya beni. Bir gömlek, bir ayakkabı, bir elbise; bin yemek lokantalarda; televizyon, halı, masa ve daha nice eşya, yeterdi yalnızlığı örtmeye, kendimi göstermeye, var olmaya, 'dar çevre yitikleri'nde önem kazanmaya...
Reklam