Niself
@Niself
Rüzgarda savruk başına buyruk
7/10
2021 11. kitabı
Hakan Günday'ın tarzını beğeniyorsanız kitabı seveceksiniz ama kendini çok sık tekrarladığı da aşikar.
Ben Daha' nın ilk olarak filmini görüp kitabın varlığını öyle keşfettim kitabı okuduktan sonra filmi izledim ama siz izlemeyin yönetmeni onur saylak olmasına rağmen hatta ahmet mümtaz taylan oynamasına rağmen film olmamış. Gaza için seçilen karakter kitaptakinden o kadar uzak ki. Kitaptaki olayların sadece bir kaçı filme aktarılmış ve onlarda değiştirilerek aktarılmış. Tabi düşüncem yanlış olabilir sonuçta film ve roman birbirinden bambaşka sanatlar ve film kitaptan uyarlandı diye aynısı olmak zorunda değil. Tercihen öyle yorumlanmış. Ben kitaptaki olay akışına benzer bir kurgu olacağını düşündüğümden beğenemedim sizin de böyle bir düşünceniz varsa izlemeyin ama kitap ayrı sinema ayrı diyorsanız filmi seversiniz.
Diğer incelemeleri okudum ve konudan bahsetme ihtiyacı duymuyorum. Sadece benim üzerimdeki etkisinden söz edeceğim biraz özel bir yazı olacak sanırım. Spoiler da içerebilir ve spoiler yemek istemiyorsanız bu yazıyı kitabı okuduktan sonra okumak sizin için daha sağlıklı olacaktır.
Martin, henüz romanın giriş kısmındayken yeterince okumamış ve biraz da cahil diyebileceğimiz; öte yandan cahilliğin verdiği mutlu, hayat dolu bir adam. Bence martinin kadınlar üzerindeki etkisi de tamamen bununla ilişkili.
Gelişme kısmında martin kitaplara uykusundan arda kalan tüm süreyi veriyor. Kütüphanede geçirdiği bu sürede işleyen zekasıyla çeşitli filozofların düşüncelerini benimsiyor ve hatta (sonlara yakın morseların evine gelen bir profesörle tartışmasında martinin savunduğu fikri martin kadar iyi savunan kişinin fikrin sahibi olduğunu söylediği bir an geçiyor) geniş algısıyla bu fikirlerle bütünleşiyor. (Bahsettiğim fikirlere karşı bu kadar yüzeysel kalmayı hiç istemezdim ama birikimim fikirkere dair konuşmam için asla yeterli değil)
Sonuç kısmında ise martin çalışmalarının karşılığını misliyle alırken hayata dair umut ve sevgiyi hissedemiyor. Ruth'un gidişiyle hepsi içinde ölüyor. Bu kısımda martin çevresindeki herkesi mutlu ederken asla kendisi mutlu değil sık sık uyumak dışında hiçbir şey yapmak gelmiyor içinden.
Ruth'dan da çok kısa söz etmek istiyorum. Ruth'a karşı içimde gizli bir öfke var çünkü martin'in sevgisine layık olmayan korkak bir kadın. Edebiyat fakültesi okumasına rağmen asla bakışını kendi sınıfından başka yöne çevirmemiş, sınıfından ona kalan ahlakıyla aslında kendine duvarlar örmüş. Ruth keşke bu kadar korkak ve zayıf olmayıp ailesinin dileklerini sevgisinden yüce tutmasaydı o zaman bu romanın kategorisi; otobiyografik roman mı sosyolojik mi yoksa macera mı
