Nisanur Yıldıran
@Nisella
tiktok: niisella
Izmir
33 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitap, modern Amerika’nın yozlaşmış düzeninden, tüketim çılgınlığından ve yapaylığından kaçarak Honduras’ın balta girmemiş ormanlarında yeni bir hayat kurmaya çalışan Fox ailesinin trajik hikayesini anlatıyor. Kitabın özellikle 3. ve 4. bölümlerinde anlatının kendini çok fazla tekrar etmesi, okuyucuyu hikayeden kopma ve kitabı bırakma noktasına getirse de; bu durağanlık aslında Allie Fox’un (Baba) kendi zihnindeki takıntıların ve yerinde sayışının edebi bir yansıması olarak okunabilir. Başta dehasına hayran kaldığımız, her şeyi bildiğini iddia eden bu dediğim dedik baba figürü, zamanla gücü eline alan her idealistin düştüğü hataya düşüyor ve kaçtığı o baskıcı düzene bizzat kendisi dönüşüyor. Acımasızlaşıyor, kimseyi dinlemiyor ve asla hata kabul etmeyen kibri yüzünden bir süre sonra kendi çocukları tarafından bile sevilmeyen, korkulan bir zorbaya evriliyor.Doğaya ve modern dünyaya meydan okuyan bu Bilim Adamı’nın hikayesi, ne kadar öfke uyandırırsa uyandırsın, kendi trajik sonunu hazırlayışıyla kızgınlıkla karışık derin bir üzüntü bıraktı.
Reklam
Maalesef benim için bir hayal kırıklığı oldu. Kitabın dili ve anlatımı o kadar soyut ki, istediğim verimi alamadım. Metin olay örgüsünden ziyade, bir rüya veya bilinç akışı gibi ilerliyor; bu da okuma sürecini fazlasıyla kopuk hale getiriyor. Tavsiye etmem.
Kitap, alışılagelmiş bir baba-oğul dramının ötesinde, nostaljik bir yas veya geç kalmış bir şefkat arayışı yok.Louis, babasının kendisinden utandığını ve kimliğini reddettiğini saklamadan, tüm çıplaklığıyla anlatmış.Bu sessiz reddediş, sevginin yokluğunun ne kadar yıkıcı olabileceğini okura hissettiren en can acıtıcı şey. “Babamı kim öldürdü?" sorusu mecazi bir sitem değil, doğrudan politikacılara ve alınan kararlara yönelik bir suçlama. Yazarın dili oldukça sade olmasına rağmen sarsıcı derecede dürüst. Beğendim, tavsiye ediyorum.
Nereye gidiyoruz baba? -Sürükleniyoruz, duvara toslayacağız"Edebiyat
Bir babanın iki engelli çocuğuyla olan anılarını, suçluluk duygusunu ve "keşke"lerle dolu hayallerini en çıplak haliyle anlatan sarsıcı bir eser. Acıyı ajite etmeden, son derece sade ve içten bir dille aktaran bu iç döküş, okuyucuyu o derin vicdan muhasebesine ortak ediyor. Size ne hissettiğini kısaca ve sarsıcı şekilde anlatıyor. Kısa ama yükü çok ağır, son derece insani bir yolculuk…
Aziz Bey Hadisesi’ni çok beğendim. Ayfer Tunç zaten çok başarılı bir yazar, kalemi fazlasıyla kuvvetli ve bunu her satırda hissettiriyor. Çok seviyorum tüm kitaolarını. Kitabın içinde birçok farklı öykü var ve hepsi birbirinden etkileyici.
Özellikle kitaba adını veren 'Aziz Bey Hadisesi' ve 'Mikail’in Kalbi Durdu' öyküleri beni çok sarstı; belki ben fazla duygusalımdır.Kitap genel olarak çok akıcı ve her bir öykü ayrı bir dünya sunuyor. Kesinlikle tavsiyemdir.
Reklam