Nisa Nur Tekgül
@Nislendiniz
7 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Benim ülkemde bugün bir cani tarafından 2 KADIN öldürüldü. Benim ülkemde bugün iki kanı bozuk tarafından Beyoğlu'nda 1 KADIN'A taciz edildi. Benim ülkemde bugün Bursa'da bir insan müsveddesi tarafından başına sopayla vurularak 1 KÖPEK öldürüldü. Benim ülkemde KADINLAR, ÇOCUKLAR VE HAYVANLAR göz göre göre öldürülüyor. Bu hayatları, özgürlükleri ve daha bir dünya benlik hakkı ellerinden alınmış KADINLARIMIZ, ÇOCUKLARIMIZ VE HAYVANLARIMIZ belki bir belki de iki hafta konuşulup unutuluyor. Sadece isimlerden ibaret sanılan bu hayatlar teker teker solarken bizler ah vah tüh deyip hayatımıza devam ediyoruz. Susuldukça benim ülkemin çiçekleri tek tek soluyor. Benim ülkemin KADINLARI, ÇOCUKLARI VE HAYVANLARI sokakta özgürce, başlarına bir şey gelecek korkusu olmadan gezemiyor. Benim ülkemdeki KADINLAR VE ÇOCUKLAR öldürülünce, tacize uğrayınca kuyruk salladı veya namussuzdu, Benim ülkemdeki HAYVANLAR öldürülünce de başı boş sokak hayvanı, saldırgandı deniyor. Benim ülkemde KATLİAM varken herkes susuyor. Benim ülkemde PSİKOPATLAR sokakta ellerini kollarını sallayarak geziyorlar. Benim ülkemde ADALET sadece bir kadın ismi. Benim ülkemde alınan canların isimleri 2 gün konuşulup susuluyor. Sustukça sıra benim ülkemin kadınları, çocukları ve hayvanlarına tek tek geliyor. SUSMA SUSTURMA...
Belki de insanı en üzen ve en zorlayan, bu yaşam furyasının içinde kaybolmuş gibi hissetmesine sebep olan şey hiç yaşayamayacağı ama yaşama ihtimalinin olduğu gelecek senaryolarıdır. Ki ne yazıktır ki acabalarla ömür geçirmesine sebep olur.
İnsan bazen sustuklarının anlaşılmasını istiyor. En içeride , en derinlerde barındırdığı duyguların hiç konuşmadan anlaşılmasını. Karanlık bir odada sabaha kadar düşündüğünü birinin tahmin etmesini , hiçbir şey sormadan orada belirmesini istiyor.
Böyle bir devire, böyle bir döneme denk gelmiş olmak belki de en büyük kaybediştir bizim için. İnsanların insan olduğu için değil , sahip olduğu çeşitli nitelikler için değer gördüğü bu devirde insan olarak kalmaya çalışmak çok zorlu bir süreç. Binbir çeşit düşkün eylem içerisinde, kirlenmiş insanların ve düşünce yapılarının içinde insanlardaki iyiliği ve güzelliği görmeye çalışmak belki de en hakiki insani davranış biçimidir. Fakat mevzunun insan olabilmekten ve insan kalabilmekten çıktığı şu dönemde insanca davranma biçiminin bir değeri kalmışmıdır tartışılması gereken konu bu olmalı.