reelni hrûza
@Nitimur
Seni de germiyor mu yaşam
20 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu olağanüstü acıya dayanamayacak kadar çelimsiz.Ama kıpırdamıyor bile.Çevresindeki nesneler gibi o da taşlaşmış.Bir ara,onun hakkında yanılıp yanılmadığımı,gördüğümün onun gerçek varlığıyla ilgili olup olmadığını düşünüp,kuşkulanıyorum.
Dinlenmek için duruyorum.Üşüyorum,kulaklarım acıyor,soğuktan,adamakıllı kızarmış olmalılar.Ama kendimle ilgilenmiyorum artık.Çevremdekilerin katışıksızlığına kapılmışım.Hiçbir şey canlı değil burada.Rüzgar esiyor,kaskatı çizgiler karanlığın içinde uzayıp gidiyor.
Yüzümün yansısı bu.Yapacak işim olmadığı günlerde onu seyreder dururum.Gördüğüm bu yüzden, hiçbir şey anlamıyorum.Başkalarının yüzleri bir anlam taşıyor.Benimki öyle değil. Güzel mi, yoksa çirkin mi;bunu bile söyleyemem.Çirkin galiba.Çünkü böyle olduğunu söylediler.Bana dokunan bu değil.Yüzüme böyle nitelikler verilebilmesine şaşırıyorum aslında.Bir toprak parçasına ya da bir kayaya güzel ya da çirkin demek gibi bir şey bu.
İnsanın içine kapanması için bundan elverişli gün olmaz.Güneşin acımasız bir yargı gibi yaratıkların üzerine saçtığı bu soğuk aydınlıklar,gözlerimden içime akıyor;yoksullaştırıcı bir ışıkla aydınlanıyorum.Kendi kendimden tiksinmenin doruğuna erişmek için on beş dakika yeter;eminim.
Benim bildiğim,nesnelerin insana dokunmaması gerekir.Çünkü canlı değillerdir.Aralarında yaşar,onları kullanır,sonra yerlerine koyarız.Onlar sadece yararlıdırlar.Oysa,bana dokunuyorlar.Çekilmez bir durum bu.Onlarla bağlantı kurmak korkutuyor beni.Sanki hepsi birer canlı hayvan.