Birbirimizi anlayamayacağız korkusuyla, sözcükleri gereğinden çok fazla kullanıyoruz.Konuşmamanın,iletişim kurmayı reddetme anlamına çekilmesinden,kabalık olarak görülmesinden korkuyoruz.Ayrıca çok fazla konuşuyoruz.Sessizlik bizi ürkütüyor.Sessizliği denetleyemiyoruz.Oysa sessizlikte,sezinlediğimiz ama tanımadığımız dürtülerin,özgürlüğün ve gelişigüzelliğin son noktası saklıdır.