Allah bize hiç mi güzel bir gün vermedi? Hiç mi umulmadık bir duamıza icabet etmedi? O, defaatle dikkatinin üzerimizde olduğunu bizlere gösterdi. Lâkin unuttuk. Zaman zaman tefekkür etsek de hızlıca savurduk bu anları. Olmayanları düşündük uzun uzun. Küsmek için sebepler sıraladık. Kimse beni duymuyor, anlamıyor; derken neden Allah ile oturup konuşmadık?
Oysa Allah, dinler bizi. Bıkmaz, usanmaz, kızmaz; dinler.
İlgiyse ilgi, sevgiyse sevgi, dikkatse dikkat. Bilinmek istiyorsak Cibrile bildirir bizi, Cibril de diğer meleklere. Sonra o melekler dünyadaki güzel kulların kalbine koyar bizi, sevdirir.
Yetmez mi?