Unutmayalım ki bu imtihan âlemine, birbirimize karşı övünmek için gelmedik. Hepimiz; hiçlik fanilik ve acziyetimizi idrâk ederek Rabbimiz'e kulluğumuzu arz etmek üzere bu dünyaya gönderildik.
Tasavvuf: ilahi takdire her hâlükârda rizâ göstererek Allah ile daima dost kalabilme marifetidir. Hayatın med-cezirleri ve acı tatlı sürprizleri karşısında gönül dengesini korumaktr. Varlıkta şımarmayıp yoklukta daralmamaktır. Başa gelen cefaları ilahi bir imtihan bilip, bunları kendisine bir tezkiye (mânevi arınma) vesilesi kılabilme olgunluğudur. Şikâyet ve sızlanmayı unutarak dâimâ hamd ile şükreden "güzel bir kul" olabilme mahâretidir.