Bir hayatı baştan aşağı dolduracak kadar zengin olan hatıralar , böyle kısa bir zamana sıkıştırıldıkları için hakikattekinden daha canlı , daha tesirliydiler .
Kaybedilen en kıymetli eşyanın , servetin, her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor. Yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor.
… kadınların hiçbir zaman sahiden sevemeyecekleri neticesine varıyordum. Kadın sevebileceği zaman sevmiyor ancak tatmin edilmeyen arzulara üzülüyor , kırılan benliğini tamir etmek istiyor, kaybedilen diğer fırsatlara yanıyor ve bunlar ona aşk çehresi altında görünüyordu
…
Herkesten sakladığı ruhunu ihtimal ki bu deftere dökmüştü ve şimdi onunla beraber ölmek istiyordu.
İnsanlara kendinden hiçbir şey bırakmak istemeyen ve yalnızlığını, ölüme giderken bile yanına alan bu adama karşı içimde nihayetsiz bir merhamet ve onun mukadderatına karşı nihayetsiz bir alaka uyandı .