Kübra Yiğit

Kübra Yiğit
@Nobodyy
Kaçırdığım şey, insan olmanın ta kendisi. Bir başkasının gözlerini ve yüzünü dikkatle izlemeyi kaçırdım. Gözlerinde dolaşan bulutları, yüzünün bazı kelimelerde seyirmesini kaçırdım. Kelimelerin aldıkları vurgu ile Yeni anlamlara bürünmesini kaçırdım. O an orada olamamakla, hayatı kaçırdım. Bir daha geri gelmeyecek o anı, sonsuza dek yitirdim. O sohbet, o gülüş, o istiğrak hali geri dönmeyecek. Ben hayal yutmuş zombiler gibi hiçbir yerde olamamanın çölünde deveran edeceğim. Yurtsuz bir hayalet gibi.
Sayfa 63·Kitabı okudu
Alıntı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sessizlikle iyileştirilmesi gereken anlar vardır. Bazı anlar sadece susuşla onarılabilir; sadece susmak o andaki çaresizliği, dehşeti ve öfkeyi giderebilir. Sev ya da sus. Seviyorsan, sus.
Sayfa 52·Kitabı okudu
Alıntı
"Herkesin bir kez kendi cehennemine inmesi gerekir"Kimimiz, hiç oradan çıkmıyor. Kimimiz, aldanışın vaatlerine kanarak orayı Cenneti sanıyor.
Sayfa 50·Kitabı okudu
Alıntı
Her aşk, sonsuza dek sürme istidadı taşıyor. Severken aklımıza ayrılık gelmiyor. Ayrılığı sevdaya dahil etmiyoruz. Tıpkı yaşarken ölümü düşünmek istemediğimiz gibi. Şeylerin zeval bulması, yokluğa karışması, ağzımızın tadını bozuyor. Hep bir yenileniş duygusuyla, sil baştan yaşamak istiyoruz hayatı. Verilmiş her anı, bir armağana kavuşur gibi sevinçle tatmak istiyoruz.
Sayfa 50·Kitabı okudu
Alıntı
İnsan aldanmayı istiyor. Ölümün ve acının kol gezdiği bir dünyada başka türlü nasıl direnebilir?
Sayfa 50·Kitabı okudu
Alıntı