Bakmayın bu fotoğrafta güldüğüme mesleğe ilk başladığım yıldı, edebiyat okuma hayalinden insanlara yardım etme hayaline ne ara düştüğümü bilmeden bir hevesle başlamıştım mesleğe ama geçen 10 yıl en çok ihtiyaç duyduğum şeyleri aldı ... Hayallerimi, heveslerimi, öğrenme isteğimi.... Keşkeli cümleler kurmamaya ne kadar çabalasamda 10 .yılımda sürekli böyle cümleler kurmaya başladım. Keşke beni neyin mutlu ettiğini düşünmeden meslek tercih etseydim, keşke zamanı geri alabilseydim, keşke düzgün ahlaklı çalışmak yerine daha yalaka ( tam olarak anlatmak istediğimi anlatan kelime bu olduğu için tercihimdir) olabilseydim, başkasının yaptığı iyi şeyleri kendim yapmış gibi sata-bilseydim, keşke annem helal kazanın demeseydi, bu keşkeler bu 10 yılda böyle uzayıp gitti... Yazarın biri diyor ya "Yaşama sevincimi sigortalı bir iş karşılığı sattım diye " Keşke her anlamda eşit bir ülkede yaşasaydıkta ruhumuzu da ayın 15 yatan yaptığımız işin değeri bile olmayan paralara satmasaydık"...