Özgürlüğü ve huzuru buldum meczupluğurnda; yalnızlığın özgürlüğünü ve anlaşılmamış olmanın huzurunu. Çünkü bizi anlayanlar içimizdeki bir şeye de egemen olurlar.
...
İlk kez baktığında pencerelere
Kuşlar göçüyordu gönül yurdumdan
İlk duyduğun kelimenin harfleri
Soylu birer nehir oldu içimde
Sonsuzluğun diyarından mı geldin
Ağlarken de, gülerken de güzeldin
Toprağından kaldı bende bu yare
Sen baharın yâr gününde açan gül
Ben baharın her gününde avare
...
...
Sustum; pencereleri yağmurludur şiirin
Kırılgan bir kapının ardında kaldı gökler
Ellerim unutulmuş bir günün kıyısında
Demek ki her lâmbası bana kızgın sokağın
Yalnızlığa koşuyor bahçelerden ölüler
Demek ki, ben en garip sahrasıyım bu çağın
...
...
Rüzgâr taşlı bir yolda dokundu ellerine
Fedakâr göklerine eremeyen onlardı
Umudunu bıraktın gölgelerin yerine
Oysa senin dilinden ateş bile anlardı
...