Janeites
@Northlights
YTÜ Türkçe Öğrt.
18 Mart
12 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
"Ölülere acıma, Harry. Yaşayanlara acı, her şeyden çok da sevgisiz yaşayanlara."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Fawkes...
"Ve birden, nasıl olduğunu bilmese de , anladı: anka gitmişti artık, Hogwarts'ı bütün bütün terk etmişti, tıpkı Dumbledore'un okulu terk ettiği gibi, dünyayı terk ettiği gibi... Harry'yi terk ettiği gibi."
Sonsuza dek "Özgür Dobby"
"Dobby'nin efendisi yok!" diye cikledi cin. "Dobby özgür bir cin ve Dobby, Harry Potter ile arkadaşlarını kurtarmaya geldi!"
"Dünyada hâlâ yemek yemek isteyen, gülen, Sirius Black'in sonsuza dek gittiğini bilmeyen ya da buna aldırmayan insanların olması imkânsız geliyordu ona. Sirius şimdiden milyonlarca kilometre uzakta gibiydi; şimdi bile Harry'nin bir parçası, o tülü çekmiş olsa Sirius'u ona bakarken göreceğine, belki de havlama gibi kahkahasıyla onu karşılayacağına inanıyordu..."
Bir daha hangi kitabı böyle bir heyecanla okurum bilmiyorum. İlk incelememi 1. kitap ile yapmıştım ve şimdi son kitabı da bitirdim, sıcağı sıcağına duygularımı yazmak istiyorum. Gerçi bunu tam tarif edip somutlaştırmak da çekici görünmüyor ama dayanamayacağım :)
Eğer benim gibi 90'lı yıllarda dünyaya geldiyseniz mutlaka az çok bir yerlerden Harry Potter ismini duymuşsunuzdur/tv.de denk gelmişsinizdir. Ben de nedense bu zamana kadar hiç merak edip o dünyayı tanımaya çalışmadım. Aslında bir şeylerin fanatiği olmak, ona saplanmak bana göre değildi. Popüler şeyleri hiçbir zaman sevmedim. Bundan yaklaşık bir ay önce ilk kitabı bir merakla elime aldığımda sanki düşünselinin içine bir anda girmiş gibi hissettim. Harry'yi ve onun dünyasını tanıdım, onunla korktum onunla sevindim, sevdim... J. K. Rowling gerçekten bu işi biliyor. Hayal gücünün sınırsızlığını kendi keşfetmekle kalmamış bize de o büyülü dünyanın başka bir kapısından girme fırsatı vermiş. Son kitabın ithaf kısmında okurlarına yer vermesi beni yine ayrıca duygulandıran bir durumdu.
Hayatta genelde ölümleri çok doğal karşılarım ama Sirius'un ölümü Harry adına beni çok altüst etti. En azından keşke vaftiz babası yanında kalsaydı, o aile olma duygusunu biraz olsun çocukluğunda tatsın isterdim. Öte yandan bilge adam tiplemesiyle bağdaştırdığım Dumbledore ise fikirleri ve olaylara bakış açısı ile zihnimi açtı diyebilirim. Anka kuşu Fawkes gibi bir yoldaşım olsun isterdim. Daha sonra Dobby... Ah Dobby onun ölümünde gerçekten ağladım.
Bana kalsa bu kitapla ilgili duygularım yeni bir kitap oluşturabilir. İnceleme yazım biraz amacını aştı galiba ama bir şekilde içimi dökmek istedim. İyi ki ve iyi ki ölmeden önce henüz hayal kurabiliyorken bu dünya ile tanıştığım için kendimi çok ama çok şanslı bir
