Şimdi maviler mora dönüşüyor; karalar da siyaha.
Kara ve siyah — kapkara, simsiyah. Artık böyle olacak. Hiç renk olmayacak. Gri bile olmayacak.
Yalnız, karanlık.
Şimdi, artık, simsiyah.
Her ölüm dünyada bir çatlak açar — bir boşluk bırakıp öyle gider her kişi: öteki kişiler de, şimdi, o çatlağı kapatmakla, o boşluğu doldurmakla görevlendirilmiş hissederler kendilerini.