Öldüğünüz zaman, yaşamınızın bir bölümü- ki insanlar bunun yaşamınızın tümü olduğunu sanır- sona ermiştir. Oysa sona eren, sonsuz bölümden oluşan bir kitabın içindeki bölümlerden biridir yalnızca. Bu bölümün bitmesi, kitabın bittiği anlamına gelmez. Sayfayı çevirdiğinizde yeni bir bölümle karşılaşırsınız.
Salt rastlantısal olsa, bu başarısızlığa dikkat çekmek yakışıksız bir tutum olurdu. Hangi sanatçı zaman zaman kendine hayranlık duymaz; ya da kendini, benliğine kaptırmaz? Ama sonraları, 1945'ten sonra, Picasso’nun yapıtlarının büyük bir kesimi üslupçu olmuştur. Bu üslupçuluğun kökeninde de aynı neden yatar: Bir konu bulunmaması —böylece sanatçının kendi sanatı, konusu olup çıkar.