Hey sen,
Bana bak, gel küçük kukla!
Zıpla, kalk, otur.
Küçük kukla, küçük kukla haydi gül.
Şimdi ağla!
Aa gülüyor, bak şimdide ağlıyor..
Tabi ağlayıp gülecek çünkü BEN istedim! Şimdi yat küçük kukla.
Şu hançer saplanacak bağrına, ıstırap çekeceksin, haydiii!
Ohooo, sahiden ıstırap çeker gibi, yoksa duygusu mu var?
Bilmem hiç düşünmedim,fakat sıkıldım ondan.
Öl küçük kukla. Öl!
İnsanın gönlü nasıl bir şeydir ki, ezilip un ufak oluyor, üflesen yedi cihana dağılacak tozu.. Yine şu durası sesi, durmak bilmiyor. Vakti zamanı gelmeyince..