Oturup bekleyeceğim ben de seni. Nedenini tam olarak bilmesem de bekleyeceğim. Çok da geç kalmazsın ama. İnsanın sabrını zorlamazsın. Hep küçük şeylerle yaparsın yapacağını. İnceliklerinle kırarsın.
Hayatın bazı dönemleri olur ya; durup soluklanıp kendinize bir kez daha bakmanıza mucizevî bir şekilde zamanınızın olduğu, öncesini ya da sonrasını düşünmeyerek ruhunuzda ufak da olsa bir kazı yapabilme şansını zorladığınız... İşte öyle bir süreçten geçiyordum ..
Bir yaban geyiği gibi ürkekçe bakıyordu önünde sıra sıra dizilmiş kitaplara. Hangisine dokunacağını bilmiyordu. Ama her şeyin bir kitaba dokunmakla başladığı bilgisine sahipti sanki.