Evet yeniden merhaba,
Bu şehirde kimse yok mu? Herkesin kendinden bir şeyler bulabilecegi bir kitap aslında. O kadar sade ve güzel bir dille yazılmış ki sanki wisam, willy ve ben üçümüz bir yerde oturmuş sohbet ediyor gibi hissettirdi. Rövşen Abdullaoğlu ile geç tanıştım gerçi kendisi bana "hiç bir zaman bir kitap ve yazarla tanışmanın geç olmadıgını asıl geç olanın hiç tanışmamak" oldugunu söylemişti..
Beni böyle yaşanmış ve asla unutulmaması gereken bir kitapla tanıştırdığı için kendisi benim için çok ama çok özel bir yazar olarak kalıcak her zaman.
Aile içinde yaşanan olayların ilerde yaşam içerisinde bizlerde nasıl etkiler yaratabilecegini çok güzel işlemiş. O yüzden imkanınız olursa mutlaka alıp okuyun. Eminim okuyan her insanın hayatını biraz da olsa degiştirecektir. Olaylara daha farklı bir gözle bakabilmeyi de göreceklerdir. Kitabı okuduktan sonra anne baba olanları bile çocuklarına olan yaklaşımı eminim daha da degişecektir.
Tekrar beni böyle güzel bir kitapla tanıştırdığı için Rovshan Xelilov abdullaoglu 'na çok teşekkür ederim.
Şimdiden okuyacak olanlara iyi okumalar Rövşen AbdullaoğluBu Şehirde Kimse Yok mu?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"İnsan kendi türünü öldürmek için gaz odaları icat eden bir mahluktur. Lakin bu mahluk, arkadaşı için başı dik, Tanrı'ya yakararak ve ölümden korkmadan kendini feda ederek gaz odasına giden kişidir."
"Sanki günden güne eriyen bir mumum. Ama eriyen şeyin sadece bedenim olduğunu biliyorum. Bir de ruhum var. Eriyen mumdan geriye kalan nur gibi. Bu nur asla yok olmayacak"