Güzel bir sabah. Uzun zamandır ilk kez mavi gökyüzüne, kuşlara, bulutlara bakıyorum. Kahve içmek, sigara yakmak, gazeteye göz atmak, hepsi zevkli bir şey oluyor ansızın.
Benimle hayat asla mükemmel olmayacaktı ama elimden geleni yapıyorum. Artık bozuk olmadığımı ve düzeltilmeme gerek yok. Farklı olabilirim tıpkı reçel, krem şantı ve fıstık ezmesinin birlikteliği gibi
Bakışları sadece içimi görüyormuş gibi değil,sanki beni bir çirft kuvvetli kol gibi sarıyor gibiydi.
Bakışları tanıdık olmaktan çok daha fazlasıydı.
Bakışları yuvamdı.
Bakışları, arka bahçedeki şenlik ateşi, gece yarısı telefonları ve yumuşak yastıklı, havalı ve ağır yorganlı otel odalarında son bulan araba yolculuklarıydı.