İs.

"Kalbimle aklım arasında kaldım." diyenleri duyarsınız. As- linda "Duygularımla akletmem arasında kaldım." demek istiyor- lar da söylemek istediklerini yanlış ifade ediyorlar. Çünkü kalbi duygu merkezi olarak, beyni de fikir ve düşünce merkezi olarak bellemişler. Akletmenin beyin merkezli olduğunu sanıyorlar. Halbuki biz kalbimizle aklediyoruz çünkü Yüce Yaradan böyle Yeryüzünde أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبُ يَعْقِلُونَ بِهَا :söylüyor gezip dolaşmazlar mı? Gezsinler dolaşsınlar da akleden kalpleri olsun!"10
Gerçekler mutluluğumuzu yerle bir ettiği için cehaleti tercih edebiliyoruz çünkü bilincimiz bizi rahatsız ediyor. Dolayısıyla bilinçsiz ama sahte ve geçici de olsa "mutlu" kalmayı tercih ede- biliyoruz.
Cenâb-ı Allah (c.c.) da kulundan kolay vazgeçmez. Dolayısıyla farkındalığımızı tekrar kazandırmak için gerekirse tokat atar. Bu da O'nun rahmetinin bir tezahürüdür
Yaratıcı'sına değer vermemiş, hayatında O'nu hep ark atmış, göz ardı etmiş, umursamamış; kendisine hayat bahşe Zat ile ilişkisini barışık tutmak ve O'nu sevip saymak için g ret etmemiş; dolayısıyla da böyle bir farkındalıktan uzaklaş kimselere Cenâb-ı Hak kendilerini unutturuyor
henüz bir arkadaş, bir yâr, yâren (dost) edinmeden, hepsinin öncesinde, bizi ölü formunda yarattığın- dan beri O'nunla baş başaydık. Allah (c.c.) bizi önce ölü formda yarattı, sonra bize canlılık verdi. Akledersek bu çok muazzam bir durum ancak sıradanlaştırmak gibi kötü bir eğilimimiz var maalesef.