Beyniniz demir gibi bu türden kimyasallara -solunum sistemi yoluyla- özümseyecek şekilde evrilmiş değil, bunlarla ne yapacağını bilemiyor. Dolayısıyla sırf kirli bir şehirde yaşamakla "beyniniz kronik bir travmaya maruz kalıyor" ve buna yanıt olarak yangı oluşuyor. Bu aylar yıllar boyunca devam ettiğinde ne oluyor peki, diye sordum Barbara'ya. "Sinir hücrelerinin, nöronların zarar görmesine yol açıyor," dedi. "Kirlilik düzeyine, genetik hassasiyetinize bağla olarak zaman içinde beyin hücreleriniz zarar görüyor."
Sonradan fark ettim ki ben çoğunlukla ancak gün sonunda pestilim çıktığında yeterince çalışmış olduğumu hissediyordum. ... Pek çoğumuz kimliğimizi tükeninceye kadar çalışmak etrafında kuruyoruz. Buna başarı diyoruz. Gitgide hızlanmaya dayalı bir kültür içinde yavaşlamak zor; çoğumuz yavaşlayınca suçluluk duyuyoruz.
Örneğin Britanya'da Birinci Dünya Savaşı esnasında insanları haftada yedi gün çalıştıran bir mühimmat fabrikası varmış. Gün sayısını altıya indirince genel üretimin arttığı görülmüş.