Nuhat Örgel

Nuhat Örgel

, bir kitap okudu
Puan vermedi·250 syf.·
2025 1. kitabı
Şölen Yücel
7/10 · 115 okunma
Reklam
"Önemli biri olmak size üretkenliğe sekte vurma hakkı vermez"
Ben kendimle ilgili konuşacak olursam, roman yazmaya dair birçok şeyi yollarda, sabahın erken saatlerinde koşmak sayesinde öğrendim. Doğal bir biçimde, fiziksel olarak ve gerçekten test ederek. Ne ölçüde, nereye kadar kendimi zorlayabilirim? Ne kadar bir antrenman doğrudur? Nereden sonra dinlenmek gerekir? Nereye kadarı anlamlıdır, nereden sonrası değildir? Dışarıdaki manzarayı ne kadar izlemeliyim? İç dünyamın derinliklerine ne kadar odaklanmam gerekir? Ne ölçüde kendi dehama güvenmem, ne ölçüde kendimden şüphelenmem gerekir? Eğer roman yazarı olduğumda kesin bir kararla uzun mesafe koşmaya başlamamış olsaydım, yazdığım eserler şu an olduğundan, en azından azımsanamayacak ölçüde, farklı şeyler haline gelirdi sanırım. Somut olarak ne şekilde farklılaşırlardı acaba? İşin o kısmını bilemiyorum. Fakat mutlaka bir şeyler büyük farklılık gösterirdi. Her neyse. Şimdiye kadar hiç ara vermeden koşmuş olmamın iyi olduğu kanısındayım. Neden derseniz, mesela şu an yazmakta olduğum romanı kendim de sevdiğim için. Dahası, kendi içimden çıkıp gelecek romanın nasıl bir şey olacağını düşününce keyiflendiğim için. Kusurları olan bir insan, sınırları belli bir yazar olarak, tezatlarla dolu bir yaşam yolunu takip edip de hâlâ bu duyguları taşıyabilmem bir başarı anlamına gelmez mi? Tamamıyla abartılı olabilir, ama sanırım mucize diyebilirim.