Fazla düşünmek eylem ateşini söndürür. Zihin tuzaklarla doludur. Kendi kendine çelme takar durur. İstemez yürümeyi, gelişmeyi, öğrenmeyi, zorlanmayı. Alışkın olduğu yerde hep aynı şekilde sayıp durmayı tercih eder. Mevcut durumunu korumak ister. Bu yüzden kaybolup gider pek çok fırsat, pek çok sınav ve pek çok mucize.
Sahip olmadığımız şeylere bakarken, "Benim olsaydı nasıl olurdu?" diye düşünme eğilimindeyizdir ve işte böylece yokluğu hissederiz. Oysa bunun yerine sahip olduğumuz şeyler için sık sık şunu düşünmemiz gerekirdi: "Bunu kaybetsem ne olurdu?"