Düşünceler, güzel bir dille ifade edilmeli, ama aynı zamanda da bize sürekli yinelenmeliler. Aslında sevdiğimiz doğrular, günde bize üç, beş ya da on kez zorla anımsatılmalı; eğer bu yapılmazsa biz o çok sevdiğimiz doğruları uygulamayı beceremiyoruz. Sabah dokuzda okuduğumuz bir şeyi öğlen on ikide unutmuş oluyoruz, akşam karanlığı çöktüğünde de onu yeniden okuma
gereksinimi duyuyoruz. Dikkatimizin başka yöne çekilmesine ve tam olarak dağılmamıza yol açan o hiç durmayan hareketi önlemek istiyorsak, iç hayatlarımızı belli bir yapı çerçevesinde
yeniden oluşturmalı, zihnimizdeki iyi düşünceleri yeniden anımsayıp canlı tutmalıyız.