Yabancısı olmadığım bir tek olgu var. O da kendi varoluşum. Belki tek mutluluğum bu. Tek bağlantım. Kendimi kavrayamazsam, tüm varoluşum yitmiş demektir.
Sayfa 60
Çevremde olup biten hiçbir şeyi kavrayamıyorum .Oysa hiçbir durum yabancı değil. Ama kavranması, benimsenmesi olanaksız. İnsan yalnız kendi değer yargılarını benimsiyor.
Sayfa 59
İnsan yirmi yaşında ya toplumun akılla bağdaşmayan düzenine girer ya da var olur. Uyum istemiyor, var olmak istiyor.
Sayfa 48
Gelişigüzel geçip gidilecek bir varoluş değil insan varoluşu. Biçimlendirilecek , değiştirilecek, sınırsızlaştırılacak bir HER ŞEY.
Sayfa 52
Sınırları tanıyan, benimseyen , bu sınırlara uyum gösteren hiçbir insan karşı çıkmanın sonundaki bireysel bağımsızlığa erişemeyecek. Hem karşı çıkıp hem de sınırlarda yaşayan insan , yaşamı boyunca çıkmazından sıyrılamayacak. Huzursuzluk duyacak ve ne yaşamdan hoşnut olacak ne de rahatlıkla ölebilecek. Yaşlandıkça ölüm korkusu büyüyecek. Başkalarının yanında kendini güçlü göstermeye yeltense de yalnız kaldığında, hiç değilse kendi kendine yalan söylediğinin farkına varacak. Bu bilince varsa o bile bir adım. Birçoğu yalanı gerçek gibi algılayacak kadar sıyrılmış kişisel özgürlükten .
Sayfa 52