Nur
@Nur86
İnsan dünyaya sadece yemek, içmek ve koynuna birini alıp yatmak için gelmiş olamazdı! Daha büyük ve insanca bir sebep lazımdı.
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Çocukken okumama ve aklımı geliştirmeme izin verilmesi için bütün aileme karşı mücadele etmek zorundaydım. Evde yemek ve temizlik yapmayı reddeder, okula gitmek için ısrar ederdim. Uzun saça, renkli kurdelelere ve saçımın örülmesine karşı isyan eder, annemin giysilerime ve elbiselerime neden bu kadar dikkat ettiğini merak ederdim. Okulda erkek kardeşlerimi geçip yüksek notlar alırdım fakat kimse sevinmiş ya da beni tebrik etmek istiyormuş gibi görünmezdi. Oysa bir kere kötü yemek pişirmeyegöreyim, herkes beni eleştirirdi. Resimli kitaplarım ve boya kalemlerimden oluşan küçük dünyama sığındığım an annem beni mutfağa sürükleyip söylenmeye başladı: "istikbalinde evlilik var, evlilik! Annemin bütün varlığımla nefret edene dek tekrar etmekten yorumladığı o çirkin sözcük!
Kızlara, çocukluğun daha ilk döneminden başlayarak kendileriyle erkek çocukları arasındaki fark hissettirilir. Erkek kardeş dışarı çıkabilir, oynayıp zıplayabilir. Fakat bir kız evin içinde kalmalıdır ve eğer eteği önceden belirlenmiş hizanın yalnızca bir santim üzerine çıkacak olsa dahi, annesi kızına tehtidkar bakışlar fırlatarak onu utançtan yerin dibine sokacaktır.
Kadınlar, toplumun onları erdemli ve itibarlı görmeye devam etmesi için cehaletlerini ve ahmaklıklarını beslemeye eğilimlidirler. Ebeveynler de kızlarında cehaleti teşvik etmekte ve onların basit ve naif olmalarını, Mısırlıların deyişiyle "kör kedicikler" olarak kalmalarını istemektedir; kör bir kedicik ortalama bir erkeğin eş olmaya en uygun gördüğü kız tipidir.
Reklam