Nur.Defnee

En çok yalanı en yakınlarımıza söylüyoruz. Önce kendimize, sonra en sevdiğimize.
Sayfa 131·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Kendimizin çocuğu gibiyiz, her gece kendimize kendimizle ilgili bir masal anlatıyoruz, bir prens oluyoruz, bir prenses, dürüst, içten, cesur oluyoruz, iyiliklerle donanıyor, sevecenliklerle yüceliyoruz.
Sayfa 131·Kitabı okudu
Alıntı
İşlediğimiz günahlar değil mi, bizi başkalarının günahkârlığına inandıran? Kendimizi affetmemizdeki bu korkunç hoşgörü değil mi, başkalarını affetmemizi bu kadar zorlaştıran?
Sayfa 130·Kitabı okudu
Alıntı
Hayatımıza alevli galâksiler gibi ışıklar içinde giren nice insan, çarptığı yeri kanatan, ateşini kaybetmiş bir taşa dönmedi mi?
Sayfa 130·Kitabı okudu
Alıntı
Hatalarımızı ve pişmanlıklarımızı çıkarsak bizden geriye ne kalır?
Sayfa 130·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam