"Esti nesim-i nev-bahar, açıldı güller subh-dem
Açsın bizim de gönlümüz,sâki medet,sun câm-ı cem
Erdi yine ürdibehişt,oldu havâ anber-sirişt
Âlem behîşt-ender-behîşt,her gûşe bir bâğ-ı irem
İlk mısrada: "Sabah vakti ilkbahar rüzgârı esti, güller açıldı" diyor şair. Bu rüzgâr baharda esen ılık bir rüzgâr ve buna bâd-ı sâba deniyor. Baharın ilk gecesi güne dönerken havada bir ılık esinti hasıl oluyor. İşte o, yârdan haber getiren esintidir. Çünkü Allah dostları, ehl-i dîl seher vaktini asla ihmal etmezler. Bütün kainatın uyandığı bir vakittir ve o an sûku'l-ârifin, yani arifler çarşısı açılır. Orada arifler arasında bir alışveriş yapılır. Siz bir meta götürürsünüz ve o meta karşılığında da feyiz alırsınız. Götürdüğünüz meta, hayırlı amelleriniz, muhabbetiniz, evrad u ezkârınızdır. Onun karşılığında gönlünüze bir fetih ihsan ediliyor."