Nuran AYDIN
@NuranAydinn
Nefretin harlı ateşinden şefkatin kısık ateşine geçip yanmaktan pişmeye evrilmezsek...
Şu anda okuduğu kitap
Orhan Kemal bu eseriyle insan haysiyetinin ne kadar alçalabileceğini gözler önüne seriyor. ( Burada spoiler vermek istiyorum fakat kuracağım cümleler spoilerden fazlası olur diye kendimi tutuyorum :( Ayy ağlayacammm) Kitabı okurken ister istemez aklınızda hep Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisi canlanıyor. İnsan, temel ihtiyaçları karşılanmadığı zaman bir üst seviyeye geçemiyor.Durum böyle olunca da insanın daha ilkel profilini çok net bir şekilde görüyorsunuz. Kaldı ki bununla beraber kitapta çok güzel bir mesaj daha var: İnsan özünde neyse odur. Kötüyse kötüdür,iyiyse iyidir. Şartlar değiştikçe, menfaatler karşılanmadıkça maskeler birer birer düşer ve öz dediğimiz o kavram ortaya çıkar. Bu yüzden "Özünde iyi insandır aslında " demeden önce tekrar bir düşünelim derim. Bu kavram kitapta Kaptan ve diğer karakterler üzerinden çok net yansıtılmış. Değineceğim bir diğer konu ise Aşk. Aşk yüreğini doldurduğunda içinde bulunduğun durum her ne olursa olsun dünya yaşanılabilir bir hal alır. Karanlık, dipsiz bir kuyuda başınızı kaldırıp baktığınız gökyüzüdür aşk. Fakat aşıksanız hem kendinizi bulursunuz hem kendinizi kaybedersiniz. Kitaptaki Kaptan karakterinin başına gelen de tam olarak bu. Kendini bulduğunu sandığı platonik aşkı sonunu getirdi. Toplumsal ve bireysel olarak ikiye ayırabileceğiniz birçok mesaj var. Kitap kolektif bir ahlaki çöküş ve bireyin umutlu boş bekleyişiyle sonlandırılıyor. Orhan Kemal birçok erdemi, duyguyu, düşünceyi kitaba o kadar güzel yedirmiş ki her başlık için sayfalarca analiz yazabilirim fakat burada bırakıyorum.Şimdiden okurlara keyifli okumalar diliyorum.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Altını çizdiğim birçok cümle oldu fakat kitabın hem anlatımı zayıf kalmış hem de fazlasıyla imla hatası vardı. İpek Ongun ortaokulda okutulabilecek bir yazar. Üniversitede çocuk edebiyatı dersinde yazarın "Afacanlar Çetesi" adlı kitabını tahlil etmek için okumuştum. Bu kitabına kıyasla çocuklarda merak duygusunu zirveye çıkaracak güçlü bir anlatıma sahipti diyebilirim. Lakin bu eleştiriyi yaparken eserlerin tür farklılığını da göz ardı etmemek gerekir. Genel anlamda baktığımızda yazarın kaleminin zayıf kaldığını düşünüyorum.
Van Gogh'a Dair
Değeri öldükten sonra bilinen Vincent Van Gogh, hayata karşı hep bir direnme ve mücadele içindedir. Yaptığı tablolar satılmazken şimdi hem bilim alanında hem de sanat dalında paha biçilmez bir değere sahip. O zamanlar hastalığına tanı koyulamadığı için tedavi olamayan ve tımarhaneye yatırılan Vincent aslında hem okumayı çok seven hem de çok ince ruhlu bir ressamdır. Kolaya kaçmayan, güçlüklere karşı hep olumlu bir bakış açısıyla yaklaşmaya çalışan, kültürlü olmaya özen gösteren, ruhunu dinleyebilen ve en çok da vicdanının sesini duyabilen naif bir insandır. Resim yapmak onun için yaşamla eşdeğerdir. Karşılıksız kalan aşkı onu çok sarsmıştır. Aynı zamanda yoksulluk da cabası... " Yine de bir gün bu resimlerin, harcadığımız boyanın ve uğruna feda ettiğimiz benim ne de olsa cılız hayatımın değerinden daha üstün bir değer taşıdıkları görülecektir" diyen Vincent yanılmadı. Ama yanılmadığını görmek nasip olmadı. Seni seviyordum ama şimdi daha çok seveceğim sevgili Vincent. Çünkü sen hep kendine inandın. Elin vicdanında, kulağın kalbinin sesindeydi...
Kitabı okurken yaşanan olayın (Beyaz Körlük) içinde hissettim kendimi. Bir yandan da o durumda olmadığım için çok şükrettim. Kitapta beyaz bir körlük yaşayan toplum fertlerinin yaşadıkları, tüm çıplaklığıyla anlatılmış. Birlik ve beraberliğin toplumun örgütlenebilmesi açısından ne kadar önemli olduğu aşikar. Bu durumun aksine olan davranışlar toplum için tam anlamıyla bir çöküştür.Bütün bu yaşananlar toplumun içinde var olan davranışlar aslında. Kitabı okurken şu an içinde bulunduğumuz pandemi süreciyle de çok ilişkilendirdim. Pandeminin dünyayı kasıp kavurduğu duyulur duyulmaz toplumun sergiledikleri( Kısıtlamalar gelirse evde aç kalırız mantığıyla önlemleri hiçe sayıp salgına aldırış etmeden marketlerde kuyruk oluşturması vs. ), kitapta geçen bir bölüme çok benziyordu. Olayları bazen de kişisel değil de toplumsal olarak da değerlendirebilmek lazım. Bu açıdan kitabı tavsiye ediyorum. Fakat kitapta noktalama işaretleri yerli yerinde kullanılmadığı için okurken rahatsız oldum. Yine de okuyun derim :)
