"Tüm güzelliklerden bir torba dolusu olsun saklanabilse ve zor zamanlar için bir kenara koyulabilse keşke! Gerçi o zaman yapay kokulu, yapay çiçekler olurlardı elbette. Her gün yanımızdan geçip gidiyor dünyanın bereketi; her gün açıyor çiçekler, parlıyor ışık, gülüyor sevinç."
Ormanın kralı bu dönemde guguk kuşudur, ıssız vadilerde, güneşli tepelerde, gölgeli yarlarda derin sesiyle çağırdığı duyulur. Ötüşü ilkbahar demektir, şarkısı ölümsüzlüğü söyler. Boşuna
değildir ömrün kalan yıllarının ona sorulması...
Birdenbire çiçeklenir her yer, parlak yapraklarla ya da köpüksü beyaz püsküllerle ışıldar ağaçlar, kuşlar sevinç içinde güzel kavisler çizer sıcak mavilikte.