Nuray

Nuray
@Nuraykim
7 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
camdan bir fanusun içindeyim. dışarıdaki bereket yağmurlarını , umut güneşini görüyorum. ortalığı dağıtan fırtınalar izliyorum. ne yağmur ıslatıyor üstümü, ne güneş ısıtıyor içimi. güneş açtığında öten kuşları duyamıyorum. ıslanmış toprağın kokusu gelmiyor burnuma. kopan fırtınada ise tek bir yaprağım kıpırdamıyor. rüzgar uçursun saçlarımı istiyorum. ama ıslanan toprağın açan filizini, kuşların uçuşunu ,rüzgarın uçurduklarını izlemekle yetiniyorum. camı kırmak cesaretini gösteremeyip , fırtınanın camımı kırmasını bekliyorum.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir daha hiç hediye alamayacağınız birinin verdiği son hediyeyi kaybetmenin verdiği his gibi yaşamım. Sürekli bir şeyleri arayıp bulamamanın çaresizliği, yenisini alamamanın ümitsizliğiyle dolu.
Desem Ki Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini Ormanların en kuytusunu sende görmekteyim Senden kopardım çiçeklerin en solmazını Toprakların en bereketlisini sende sürdüm Sende tattım yemişlerin cümlesini Desem ki sen benim için, Hava kadar lazım, Ekmek kadar mübarek, Su gibi aziz bir şeysin; Nimettensin, nimettensin. Desem ki... İnan bana sevgilim inan Evimde şenliksin, bahçemde bahar; Ve soframda en eski şarap. Ben sende yaşıyorum, Sen bende hüküm sürmektesin. Bırak ben söyleyeyim güzelliğini, Rüzgarla nehirlerle, kuşlarla beraber. Günlerden sonra bir gün, Şayet sesimi fark edemezsen Rüzgarların nehirlerin kuşların sesinden, Bil ki ölmüşüm. Fakat yine üzülme müsterih ol Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini Ve neden sonra Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede Hatırla ki mahşer günüdür